่นรบกระต่ายของเธอก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นด้วยความมั่นคง
หลิงหลานเพิ่มความเร็วมือไปอีกหนึ่งขั้นโดยไม่ได้ร้อนใจอะไรเลย หากแต่คงความเร็วมือในตอนนี้ไว้ เธอฝึกซ้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่า การฝึกฝนผ่านสิ่งกีดขวางบนเส้นทางนั้นน่าเบื่อมาก มันมีแค่กระโดดทะยานวิ่งผ่านสิ่งกีดขวาง ถ้าเป็นครั้งสองครั้งอาจจะยังมีความรู้สึกตื่นเต้นแปลกใหม่บ้าง แต่เมื่อทำไปสิบครั้งจนถึงขนาดหลายสิบครั้ง ก็มีแต่ความน่าเบื่อเท่านั้น ยังดีที่หลิงหลานเป็นคนที่มีความอดทนแข็งแกร่งสุดยอด ไม่ได้เลือกหยุดการฝึกฝนครึ่งๆ กลางๆ เพียงเพราะว่าความจืดชืดน่าเบื่อหน่าย
หลังจากที่อยู่ในบ้านแบบนี้ติดต่อกันสามสี่วัน หลิงหลานก็ถูกเสี่ยวซื่อลากออกมาจากในมิติการเรียนรู้เนื่องจากมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
ตอนนั้นหลิงหลานกำลังมุ่งมั่นตั้งใจฝึกวิ่งกระโดดอยู่ในเส้นทางโดยที่เพิ่มความเร็วมือให้สูงมากยิ่งขึ้น ขณะที่กำลังวิ่งอยู่นั้น จู่ๆ ก็รู้สึกว่าภาพเบื้องหน้าหมุนบิดเบี้ยวเลือนรางขึ้นมา เมื่อหลิงหลานมองเห็นภาพตรงหน้าได้ชัดเจนขึ้นมาอีกครั้ง เธอก็มาอยู่ในห้องโถงของมิติการเรียนรู้แล้ว
เสี่ยวซื่อกำลังรอคอยเธออยู่สีหน้าร้อนรน เมื่อเห็นหลิงหลานออกมาก็รีบกระโจนเข้ามาและตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ลูกพี่ เร็วเข้า! พวกฉีหลงมาหาเธอน่ะ”
เวลานี้เสี่ยวซื่อได้เข้าไปในโลกเสมือนจริงแทนหลิงหลาน ดังนั้นเสี่ยวซื่อมีหน้าที่แจ้งเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนั้นให้กับเธอ
“นายจัดการไ
