ไปจนถึงจุดกระโดดแล้วรู้สึกว่าตำแหน่งเกิดความคลาดเคลื่อนก็เลยหยุดชะงักกะทันหัน หุ่นรบหยุดลงในตอนที่ห่างจากก้อนหินยักษ์ไป 0.01 เมตร ทำให้หลิงหลานตกใจจนร่างกายหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา
ครั้งที่สอง ตำแหน่งที่กระโดดขึ้นมาถูกต้องแล้ว แต่เพราะว่าพละกำลังไม่เพียงพอจึงไม่สามารถไปถึงระดับความสูงที่ต้องการได้ โชคดีที่หลิงหลานตอบสนองได้รวดเร็วมาก ตอนที่เธอชนกับหินยักษ์ก็ควบคุมแขนขากระต่ายให้ถีบไปบนหินยักษ์ พลิกร่างควบคุมหุ่นรบให้ร่อนลงพื้นอย่างปลอดภัย หลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมการชนก้อนหินยักษ์ไปได้…
การพลาดพลั้งสองครั้งทำให้หลิงหลานเข้าใจมากขึ้นว่าผลน่าจะออกมาประมาณไหน ครั้งที่สามหลิงหลานเรียนรู้จุดสำคัญในการควบคุมหุ่นรบได้ทั้งหมด เธอสามารถทะยานข้ามผ่านจากช่องบนส่วนยอดของก้อนหินยักษ์ไปได้ ตอนนี้หลิงหลานไม่รู้เลยว่าการผ่านสิ่งกีดขวางต่างๆ นานาทำให้หลิงหลานควบคุมหุ่นรบกระต่ายได้คล่องมือมากขึ้นเรื่อยๆ จากที่ประดักประเดิกในตอนแรก พอถึงตอนนี้ก็รับมือกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันต่างๆ ได้อย่างสบายๆ พัฒนาการของหลิงหลานรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์
ส่วนหลิงหลานก็ยังคงปรับตัวต่อไป เพื่อที่จะรับมือกับสถานการณ์รูปแบบต่างๆ ได้ เธอค่อยๆ ผสมผสานท่วงท่าต่อสู้ที่ตัวเองได้ร่ำเรียนในชีวิตจริงมาใช้กับการควบคุมหุ่นรบโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว และนี่คือเป้าหมายสูงสุดของภารกิจเส้นทางนี้
เกณฑ์การสอบผ่านสำหรับผู้ควบคุมหุ่นรบภายในมิติการเรียน
