งแรกจะรู้สึกยังไง แต่ว่าตอนนี้หลิงหลานรู้สึกเข็ดฟันมาก อยากจะต่อยออกไปสักหมัด ทางที่ดีคือต่อยใบหน้ายิ้มแย้มของอีกฝ่ายให้กระเด็นไปเลย…
แน่นอนว่าหลิงหลานได้แต่คิดเท่านั้น ไม่สามารถกระทำออกมาได้ ถึงยังไงตอนนี้เธอยังต้องพึ่งอีกฝ่ายเพื่อจะเอาหุ่นรบของเธอ หลิงหลานหมุนวงล้อแรงๆ แล้วก็มองวงล้อหมุนอย่างบ้าคลั่ง หลังจากนั้นมันก็ลดความเร็วค่อยๆ ช้าลงไปตามกาลเวลา สุดท้ายมันก็ช้าลงเรื่อยๆ จนตอนที่มันกำลังจะหยุดอยู่บนหุ่นรบรูปแบบเสือดาว ทันใดนั้นมันก็เด้งไปที่อีกอัน
หลิงหลานยังไม่ทันมองดูชัดๆ ว่าเข็มชี้ไปที่หุ่นรบตัวไหนกันแน่ ก็มีเสียงปังดังขึ้นตรงหน้า ดอกไม้กระดาษหลากสีบินว่อนขึ้นมาทันที หลังจากนั้นกระต่ายยักษ์ตัวหนึ่งที่ดูน่ารักสุดๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอฉับพลัน
หลิงหลานตัวแข็งทื่อ…กระต่าย? ทำไมถึงเป็นกระต่ายล่ะ? ต่อให้เป็นมดยักษ์หรือแมงมุมก็ยังดูทรงอำนาจมากกว่ากระต่ายเลย
หลิงหลานสงบสติอารมณ์ตัวเองได้ยากมาก หลิงหลานมองไปที่อาวุธในมือกระต่ายอีกครั้งแล้วก็พูดไม่ออกโดยสิ้นเชิง…แม่งเอ๊ย ระบบแม่มึงสิ แกมันไร้ยางอาย เอาแครอทมาติดตั้งเป็นอาวุธให้หุ่นรบกระต่ายเนี่ยนะ แกเห็นว่ากระต่ายตรงหน้าเป็นกระต่ายจริงๆ เรอะ!
เสี่ยวซื่อที่อยู่ในห้วงจิตใจกลับทำตาวาวทันที มันกุมหน้าบิดก้น ตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ลูกพี่ หุ่นรบตัวนี้สวยงามน่ารักมาก ฉันชอบนะ” เมื่อนายทหารเห็นหุ่นรบกระต่ายโผล่ขึ้นมา รอยยิ้มบนใบห
