านถูกมิติการเรียนรู้เคี่ยวกรำอย่างโรคจิตมาจนถึงตอนนี้ หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอแข็งแกร่งทนทานอย่างหาใดเปรียบแล้ว
“ใช่แล้ว นายเองก็ไม่ดูจนจบเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?” หลังจากที่หลิงหลานได้สติกลับมาก็ถามกลับไปโดยไม่คิดทันที
“J6 แพ้อยู่แล้ว ยังมีอะไรให้ดูอีกล่ะ” ชายคนนี้ดูไม่สบอารมณ์เล็กน้อย
“นายเลือกมุมมองของ J6 เหรอ?” หลิงหลานแทบจะพูดด้วยความแน่ใจ
“เดิมทีฉันอยากดูว่าคนอ่อนแอจะสู้กับคนแข็งแกร่งยังไง…น่าเสียดายที่ J6 ใช้ความได้เปรียบของตัวเองไปอย่างเปล่าประโยชน์” ชายคนนี้เหมือนกับมีคำพูดติเตียนการต่อสู้ของ J6 เยอะมาก
“J6 ยังมีข้อได้เปรียบอะไรด้วยเหรอ?” เห็นได้ชัดว่าสัญชาตญาณการต่อสู้ไม่ทำงาน หลิงหลานคิดไม่ออกเลยว่า J6 มีโอกาสคว้าชัยชนะด้วย
“J6 เป็นนักแม่นปืนชื่อดัง น่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นเขาแสดงมันออกมาในการประลองครั้งนี้เลย” ชายคนนี้กล่าวด้วยความเสียใจ ดูท่าเขาคุ้นเคยกับความสามารถของ J6 มาก
“นักแม่นปืน? มีโล่แสงอยู่ นักแม่นปืนน่าจะไม่มีประโยชน์อะไรแล้วนี่นา” หลิงหลานดูออกว่าโล่แสงของหุ่นรบตัวนั้นแทบจะต้านทานอานุภาพของปืนเลเซอร์ได้
“J6 ควรเลือกการซุ่มยิง การต่อสู้ระยะประชิดคือจุดแข็งของ J8” ชายคนนี้เข้าใจการต่อสู้ของคนทั้งสองดี
หลิงหลานนึกถึงสภาพอับจนที่ถูกล็อกเป้าหมายซุ่มยิงในตอนแรกที่เธอเข้าเรียนก็พยักหน้าเห็นด้วย
การซุ่มยิงคือการลอบโจมตีที่ยอดเยี่ยมที่สุด ทำให้คนยากจะป้องกันได้ ถึงยังไงโล่แส
