หลิงหลานไม่ได้ถูกฉากอันน่าอัศจรรย์นี้ดึงดูดเลย เธอหน้าเปลี่ยนสี ถึงแม้ว่าเมื่อสักครู่นี้หลิงหลานจะมองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในฝ่ามือของหลิงเซียว แต่เธอก็รู้ว่านิ้วมือของหลิงเซียวไม่ได้ลงแรงอะไรเลย เขาเพียงแต่สกัดกั้นลูกปัดคริสตัลพวกนี้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ว่าพละกำลังอันไร้เรี่ยวแรงที่อยู่ภายใต้การทำงานด้วยความเร็วสุดขีดกลับทำให้คริสตัลแตกเป็นผุยผงจากด้านในจนถึงด้านนอก สามารถมองเห็นพลังทำลายล้างอันน่ากลัวของมันได้เลย
“ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจแล้วสินะ” การแสดงออกของหลิงหลานทำให้หลิงเซียวพอใจมาก เดิมทีเขาคิดว่าจะต้องอธิบายให้ละเอียด ไม่นึกเลยว่าหลิงหลานจะเข้าใจเนื้อหาที่ลึกซึ้งพวกนี้ได้
“อื้อ ไม่ว่าจะเป็นของอะไรเมื่อถึงขีดจำกัดแล้วก็จะสร้างพลังมหาศาลขึ้นมา” หลิงหลานพูดสรุปสิ่งที่ตัวเองวิเคราะห์มาอย่างระมัดระวัง
ในใจหลิงหลานรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะว่าในที่สุดเธอก็สามารถพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกับคนที่รู้เรื่องพวกนี้ได้แล้ว พวกอาจารย์ในมิติการเรียนรู้ของเธอให้เธอตระหนักรับรู้ด้วยตัวเองเท่านั้น ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขาไม่ยอมพูดรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับวิถีให้เธอฟังมากนัก ทำให้หลิงหลานมึนงงสับสนเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก
“พูดได้ถูกต้อง ไม่นึกเลยว่าลูกจะสังเกตเรื่องนี้ด้วย พ่อเรียกมันว่าพลัง แต่พลังไม่ได้มีแค่อย่างเดียว มันมีอยู่มากมาย แต่หลิงหลาน ลูกต้องจำไว้ว่าอย่าทำเกินกำลังตัวเอง ไม่ใช่ว่
