ายิ่งมีพลังมากก็ยิ่งดี” หลิงเซียวกวาดตามองหลิงหลานอย่างนิ่งๆ ทำให้ความรู้สึกตื่นเต้นแต่เดิมของหลิงหลานสงบลงอย่างรวดเร็ว
คำเตือนของหลิงเซียวทำให้หลิงหลานใคร่ครวญอย่างรอบคอบ หลิงเซียวไม่ให้หลิงหลานอยู่ในมิติภารกิจนานนัก เขา บอกเธอแค่ว่า ต่อไปก็สามารถเทเลพอร์ตมาที่นี่โดยตรงได้ผ่านทางผลึกคริสตัลพลังจิตของเขา ไม่จำเป็นต้องทำการทดสอบอีก หลังจากนั้นก็ส่งหลิงหลานกลับไปที่จุดล็อกอินของโลกเสมือนจริงทันที
………..
“ในที่สุดเธอก็โผล่มาสักที ลูกพี่!” เสี่ยวซื่อเห็นหลิงหลานปรากฏตัวก็หลั่งน้ำตานองหน้า กระโจนเข้ามาด้วยความน้อยใจ
หลิงหลานรับเสี่ยวซื่อไว้ตามจิตใต้สำนึก ปากก็พูดอย่างระมัดระวังว่า “นายออกมาแบบนี้ จะไม่ถูกคนสงสัยหรือไง?”
เสี่ยวซื่อร้องไห้สะอึกสะอื้น “ไม่เป็นไร ลูกพี่ ที่นี่คือมิติเฉพาะที่ฉันเปิดขึ้นมาเป็นพิเศษ พวกเรามองเห็นอีกฝ่ายได้ แต่พวกเขามองไม่เห็นพวกเรา”
“ใช่แล้ว ตอนที่ไปถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิงในมิติภารกิจ ทำไมนายถึงไม่ส่งเสียงเลยล่ะ?” หลิงหลานสงสัยมาก ควรรู้ไว้ว่าการที่เธอเคยแอบพึมพำเงียบๆ ไม่ใช่เพราะกลัวพ่อไม่ยอมรับ แต่เธออยากให้เสี่ยวซื่อเปิดตู้เซฟทันที เดิมทีเธอคิดว่าเสี่ยวซื่อจะกระโดดออกมาวิจารณ์ความคร่ำครึของพ่อเธอ แต่ไม่นึกเลยว่าเสี่ยวซื่อจะไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย
เนื่องจากตอนนั้นภารกิจดูตึงเครียด ถึงแม้ว่าหลิงหลานจะงุนงงก็ไม่คิดจะไปสอบถามเสี่ยวซื่อว่าเป็นอะไร แต่ว่าตอนนี้หลิงห
