อนจริงต้องทำอะไรบันยะบันยังหน่อย อย่าคิดว่าตัวเองเป็นเทพจริงๆ
ทั้งสองคนพูดคุยกันต่อสักพัก ในช่วงเวลานี้ เสี่ยวซื่อทำงานหลายอย่างพร้อมกัน เขาควบคุมหลิงหลานตัวปลอมที่ถูกเขาสร้างขึ้นให้เดินออกมาจากห้องสมุดไปยังจุดล็อกอินช้าๆ หลังจากนั้นเขาก็สร้างภาพปลอมว่าหลิงหลานล็อกเอาท์ออกจากโลกเสมือนจริง
หลิงหลานรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อยเนื่องจากสิ้นเปลืองสมองและแรงใจในภารกิจมรดก เธอกับเสี่ยวซื่อล็อกเอาท์จากโลกเสมือนจริงด้วยกัน ก่อนจะไปพักผ่อนให้ดีๆ
เนื่องจากการจัดการอย่างรัดกุมของเสี่ยวซื่อ ไม่ว่าจะเป็นทางกองทัพที่ตรวจสอบดูแล หรือว่านักเรียนที่เข้าทำการทดสอบต่างก็ไม่สามารถสังเกตได้เลยสักนิดว่าหลิงหลานได้รับมรดกของหลิงเซียวไปอย่างไร้สุ้มไร้เสียงแล้ว เสี่ยวซื่อสร้างมิติการทดสอบเสมือนจริงให้คงอยู่มาตลอดเพื่อที่จะสร้างภาพลวงว่าภารกิจมรดกยังไม่ถูกเคลียร์ จนกระทั่งวันหนึ่งมันก็หายไปพร้อมกับภารกิจมรดกของหลิงเซียว ทำให้ทางกองทัพคาดไม่ถึง คิดยังไงก็ไม่เข้าใจ…
…
หลังจากที่หลิงหลานได้รับมรดกของหลิงเซียว เธอก็เริ่มฝึกฝนสองมือให้ควบคุมลูกปัดเล็กๆ พร้อมกันทุกวัน แน่นอนว่าของที่หลิงหลานฝึกฝนไม่ใช่ลูกปัดคริสตัลที่ล้ำค่าพวกนั้น หากแต่เป็นลูกปัดเหล็กแข็งๆ
พวกฉีหลงที่เกาะกลุ่มกับหลิงหลานมาตลอดเห็นลูกพี่หลิงหลานเอาลูกปัดเหล็กสองลูกมาขยับเล่นไปมาในฝ่ามือทั้งสองข้าง ในใจพวกเขาก็รู้สึกสงสัยสุดขีด เอ่ยถามหลิงหลานว่าทำไมถึงต
