่เลือนรางมาก เขากล่าวว่า “ความจริงแล้ว พ่อไม่อยากให้ภารกิจมรดกนี้โผล่ขึ้นมาเลย เพราะการปรากฏตัวของมันบ่งบอกว่าพ่อไม่อยู่แล้วจริงๆ ถ้าเป็นไปได้ พ่ออยากอยู่กับภรรยาพ่อ อยู่กับลูกจนลูกเติบใหญ่…พ่อไม่อยากจากพวกเธอไป ลูกพ่อ พ่อถึงขนาดไม่รู้ว่าลูกเป็นผู้ชายหรือว่าผู้หญิง พ่ออยากเห็นกับตาว่าลูกเป็นยังไง เหมือนพ่อหรือว่าเหมือนแม่ของลูก….”
หลิงเซียวลืมตัวแค่แวบเดียวเท่านั้น ก่อนจะกลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว เขาพึมพำกับตัวเองว่า “ไม่นึกเลยว่าจะอ่อนไหวขึ้นมา นี่เป็นผลจากความเชื่อมั่นที่สั่นคลอนเหรอ? รู้สึกแย่จริงๆ”
หลิงเซียวกลับมายิ้มตามเดิมอีกครั้ง เขามองไปที่หลิงหลาน ความอบอุ่นอ่อนโยนที่คลุมเครือข้างในแววตาทำให้หัวใจของหลิงหลานกระตุกขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกต่างๆ ถาโถมเข้ามาในหัวใจ
หลิงหลานรู้ดีว่าตอนนี้หลิงเซียวไม่จ้องมองเธอแน่นอน นี่เป็นผลึกจิตวิญญาณเมื่อแปดปีก่อน บางทีนี่อาจจะเป็นแววตาที่คิดถึงหลานลั่วเฟิ่ง และอาจจะยังแฝงไปด้วยการเฝ้ารอคอยลูกอีกด้วย? แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หลิงหลานถึงรู้สึกมาตลอดว่าฉากนี้ทำให้เธอเจ็บปวดใจมาก เธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะเธอหลอมรวมเข้ากับร่างกายนี้หรือเปล่า ถึงทำให้เธอควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ยากเมื่อเผชิญหน้ากับพ่อของร่างนี้
หลิงเซียวพูดว่า “พ่อเชื่อว่าลูกของพ่อเป็นเด็กที่แข็งแกร่งที่สุด พ่อขอฝากแม่ของลูกให้ลูกดูแลด้วย ต้องทำให้เธอมีความสุขให้ได้นะ! พ่อเป็นสามีที่
