คยจินตนาการความเป็นไปได้อยู่หลายแบบมาก แต่ความเป็นไปได้นี้เป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเห็นมากที่สุด….
ไม่ว่าหลิงเซียวจะผิดหวังมากแค่ไหน เขาก็ยังเริ่มบทเรียนแรกของเขา
หลิงหลานคิดว่าบทเรียนแรกน่าจะเป็นพวกทักษะการต่อสู้มือเปล่าประจำตัวของหลิงเซียว ควรรู้เอาไว้ว่าเมื่อเธอเข้าสู่มิติการเรียนรู้ เข้าสู่สถาบันศูนย์กลางลูกเสือ วิชาแรกที่สอนก็คือทักษะการต่อสู้มือเปล่า (ยกเว้นพวกวิชาทฤษฎี) ถึงยังไงพื้นฐานคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
“ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่สอนทักษะการต่อสู้มือเปล่าใช่ไหม?” หลิงเซียวเมื่อแปดปีก่อนคาดเดาได้ถึงความสงสัยของหลิงหลาน เอ่ยปากถามออกมา
ในเมื่อหลิงเซียวถามขึ้นเอง หลิงหลานย่อมพยักหน้ายอมรับโดยไม่ลังเลเลยสักนิด รอให้หลิงเซียวแก้ไขข้อสงสัย
หลิงเซียวยิ้มพลางบอกหลิงหลานว่า ทักษะการต่อสู้มือเปล่าพื้นฐานของสถาบันรวบรวมมาจากผู้มีความสามารถนับไม่ถ้วนที่สั่งสมมาเป็นพันเป็นหมื่นปีจนกลายเป็นทักษะการต่อสู้มือเปล่าพื้นฐาน มันย่อมเป็นทักษะการต่อสู้มือเปล่าพื้นฐานที่ดีที่สุด ถ้าหากยังไม่สามารถฝึกฝนทักษะการต่อสู้มือเปล่าพื้นฐานชุดนี้จนเชี่ยวชาญโดยสมบูรณ์ เขาจะไม่สอนทักษะการต่อสู้มือเปล่าอื่นๆให้กับหลิงหลานอีก รวมไปถึงทักษะการต่อสู้มือเปล่าประจำตัวของเขาด้วย มีคนมากมายที่ยังฝึกไม่คล่องก็ตั้งใจไปเรียนทักษะที่สูงขึ้นไปอีกขั้น นี่เป็นวิธีการที่ผิดทั้งหมด ลองคิดดูสิรากฐานยังทำไม่ดี ก็คิดจะสร้างตึกแล้ว นี
