องประดับที่หรูหรางดงาม หลิงหลานเขี่ยลวกๆ ก็ไม่พบของที่เป็นเป้าหมาย เธอโยนมันทิ้งไปแล้วก็เปลี่ยนทิศทาง เธอเดินไปข้างเตียงหลังใหญ่เพียงหนึ่งเดียวของห้องนอน หลิงหลานคุ้นเคยกับเตียงหลังนี้มาก เธอนอนอยู่บนนั้นตั้งแต่เกิด จนกระทั่งเธอสามารถเอ่ยปากขอห้องเดี่ยวได้ถึงค่อยบอกลามัน
ช่วงเวลานั้นเธอรู้สถานที่ที่หลานลั่วเฟิ่งวางของสำคัญไว้เป็นอย่างดี ก็คืออยู่บนเตียงหลังนี้ หลิงหลานลูบขอบเตียงก่อนจะเห็นว่าจู่ๆ ก็มีหน้าจอ LCD เล็กๆ โผล่ขึ้นมาบนแผ่นหัวเตียงที่เรียบรื่น มันมีปุ่มตัวเลือกอยู่สิบหมายเลข หลิงหลานไม่คิดอะไรมากมาย เธอใส่เลขรหัสที่รู้เป็นอย่างดี ขอเพียงหลานลั่วเฟิ่งไม่เคยเปลี่ยนรหัส ก็ย่อมไม่มีความผิดพลาด
หลังจากที่ใส่รหัสลงไป ไม่ถึงห้าวินาที แผ่นเตียงก็พลันเด้งออกมา ลิ้นชักที่มีความกว้างประมาณสามสิบเซ็นติเมตร ยาวห้าสิบเซนติเมตรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงหลานเช่นนี้เอง
ตู้ลับอยู่ตรงนี้มานานแล้วอย่างที่คิดไว้จริงๆ! ด้านในว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย มีเพียงกล่องเล็กๆ ที่สวยงามมากวางอยู่เพียงกล่องเดียวเท่านั้น หลิงหลานหยิบกล่องออกมาเปิดดู แหวนเพชรวงใหญ่ที่ส่องประกายรัศมีแสงพราวพร่างนับไม่ถ้วนภายใต้แสงไฟปรากฎขึ้นมาตรงหน้าของหลิงหลาน มันคือแหวนเพชรแต่งงานที่แม่เก็บรักษามาตลอด
มุมปากของหลิงหลานยิ้มขึ้นน้อยๆ รู้ว่าตัวเองหาของที่เป็นเป้าหมายเจอแล้ว เธอปิดกล่องถือมันไว้ในมือ หลังจากนั้นก็กลับไปที่ห้องหนังส
