ไม่นานหลิงหลานก็มาถึงจุดภารกิจ อันที่จริงถ้าเกิดไม่มองให้ละเอียดก็จะแยกไม่ออกเลยว่าเป็นที่ไหน เนื่องจากถนนหุ่นรบสายนี้ต่างเต็มไปด้วยผู้คน มองไม่เห็นปลายสุดของหัวมุมถนนทั้งสองฝั่ง แต่สายตาของหลิงหลานยังคงเฉียบแหลมมาก เธอมองเห็นพวกเด็กๆ กำลังต่อแถวเข้าไปที่หน้าประตูร้านค้าแห่งหนึ่งทีละคน เธอก็รู้ว่าหาจุดภารกิจเจอแล้ว
หลิงหลานไม่เลือกลงไป เธอเดาว่าถ้าลงไปแทรกแถวในตอนนี้คงได้ดึงดูดความแค้นของผู้คนแน่นอน พอถึงตอนนั้นต่อให้เธอร้ายกาจอีกสักแค่ไหนก็ถูกนักเรียนทั้งหมดตีจนกลายเป็นหนูข้ามถนน[1]ดังนั้นเธอเลยปีนขึ้นไปบนหลังคาโผล่ศีรษะออกมามองแล้วก็เห็นชั้นสามมีหน้าต่างเหมือนกับเธอคาดคิดเอาไว้จริงๆ
ด้วยเหตุนี้เอง หลิงหลานเลยหาตำแหน่งที่แม่นยำ ห้อยหัวลงมาก็แตะกับหน้าต่างชั้นสามได้ ตอนนี้หลิงหลานหวังว่า กระจกนี้จะไม่ได้โรคจิตอย่างกระจกกันกระสุนหรือกระจกทนแรงดันสูง
เธอเคาะเบาๆ หวนนึกถึงเสียงที่กระจ่างใสมาก น่าจะเป็นกระจกธรรมดา หลิงหลานกำหมัดอย่างเด็ดขาดก่อนจะต่อยลงไปสุดแรง จากนั้นก็ได้ยินเสียงเพล้งดังก้องกังวาล กระจกถูกหลิงหลานต่อยจนแตกเป็นรู หลิงหลานต่อยติดต่อกันอีกหลายหมัด กระจกหน้าต่างบานนี้ก็แหลกเป็นเสี่ยงๆ
วิธีการรุนแรงของหลิงหลานทำให้นักเรียนที่อยู่ด้านล่างสังเกตเห็น นักเรียนที่รออยู่บนถนนส่งเสียงเอะอะโวยวาย พวกเขาไม่นึกเลยว่าจะสามารถเข้าไปในร้านค้าได้อย่างป่าเถื่อนขนาดนี้ นักเรียนจำนวนไม่น้อ
