หพันธรัฐมาให้ฉันก็พอ” ชายหนุ่มได้แต่บอกตัวเลขที่ต่ำกว่าราคาตลาดสามสิบเปอร์เซ็นต์ หลิงหลานย่อมไม่ปฏิเสธความหวังดีของอีกฝ่าย ดึงดันแก้ไขราคาให้ถูกต้องกับเขาอย่างไร้สมองเพื่อพิสูจน์คุณธรรมอันสูงส่งของตัวเอง
ดังนั้นหลิงหลานเลยเก็บสีหน้าเหยียดหยามไปก่อนจะเปลี่ยนเป็นทำหน้าจริงใจเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายในชั่วพริบตา ทำให้ชายหนุ่มที่เดิมทีหดหู่ใจกลายเป็นรู้สึกดีขึ้นมากทันที เขารู้สึกอีกรอบว่าเด็กตรงหน้าดูน่ารักมากเกินไปแล้ว
แงๆๆ เขาจะต้องขอแฟนแต่งงานให้เร็วที่สุด พยายามเข้าเรือนหอให้ได้ในปีนี้ ปีหน้าจะได้ให้กำเนิดเด็กจ้ำม่ำที่น่ารักเหมือนกับเด็กตรงหน้า…
หลิงหลานรีบโอนเหรียญทองไปให้ชายหนุ่ม เรื่องพังหน้าต่างก็หยุดลงตรงนี้ หลังจากนั้นเธอก็เดินไปที่ตรงหน้าอาจารย์เฒ่าแล้วพูดด้วยความจริงจังว่า “ขอบคุณอาจารย์ที่สั่งสอนครับ”
คำพูดของหลิงหลานทำให้อาจารย์เฒ่าหวั่นไหวในที่สุด เด็กปัจจุบันนี้มีนิสัยดื้อรั้นมาก เมื่อเผชิญหน้ากับอาจารย์ที่ตำหนิตัวเองก็จะจดจำความแค้นไว้ในใจ ไม่มีทางเอ่ยขอบคุณแน่นอน อาจารย์เฒ่ามองเห็นได้ชัดเจนว่า หลิงหลานขอบคุณอย่างจริงใจ ท่าทีของหลิงหลานทำให้อาจารย์เฒ่าไม่อาจรักษาความเคร่งขรึมที่มีอยู่แต่เดิมได้อีกต่อไป เขาจึงกล่าวเตือนเท่านั้นว่า “จำไว้นะ ไม่มีครั้งหน้าแล้ว”
เอ๋? นี่ยังเป็นตาแก่หัวดื้อที่ไม่เห็นแก่หน้าใครคนนั้นอยู่หรือเปล่า? อาจารย์ทุกคนต่างประหลาดใจมากกับการกระทำที่เข้มงวดจริ
