งจังก่อนจะปล่อยวางได้ง่ายๆ ของอาจารย์เฒ่า เดิมทีพวกเขาคิดว่าอาจารย์เฒ่าจะรายงานความผิดไปที่ฝ่ายปกครอง ไม่นึกเลยว่าสุดท้ายจบลงที่ได้ยินเสียงน้ำแต่ไม่เห็นดอกไม้น้ำ
ทหารหนุ่มยิ้มมุมปากมองดูหลิงหลานที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความจริงใจ เป็นท่าจบที่สมบูรณ์แบบจริงๆ! ไม่นึกเลยว่าออกจากสถาบันไปสิบกว่าปีก็มีเด็กที่ปีศาจอัจฉริยะขนาดนี้โผล่ขึ้นมาอีกคน หลินหลาน…หลิน? ลิ่น? หลิง? แซ่ของเด็กคนนี้มีเสียงเดียวกับปีศาจอัจฉริยะเมื่อตอนนั้นเลย ช่างบังเอิญเสียจริง ไม่รู้ว่าจะเป็นหลิงเหมือนกันหรือเปล่า?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทหารหนุ่มก็มีสีหน้าหม่นลง สายตาที่เขาทอดมองไปยังหลิงหลานอีกครั้งแฝงไปด้วยความปราถนาบางอย่าง หวังว่าเด็กที่ชาญฉลาดมากเช่นเดียวกันคนนี้จะสามารถอยู่ได้อย่างสงบสุขปลอดภัย ไม่เหมือนกับเพื่อนร่วมชั้นของเขาที่ยังไม่ทันได้เปล่งรัศมีความแข็งแกร่งสุดยอดก็ถูกแผนการชั่วร้ายเด็ดปีกทิ้งไปเมื่อแปดปีก่อน….
อาจารย์เฒ่าไม่สนความประหลาดใจที่อยู่บนใบหน้าของอาจารย์คนอื่นๆ เขาดูถูกในใจว่า ‘คิดว่าฉันเป็นตาแก่หูตาฝ้าฟางมองไม่เห็นความฉลาดของเด็กคนนี้จริงๆ หรือไง? ที่เข้มงวดต่อเขาขนาดนี้ก็แค่ไม่อยากให้เด็กที่ฉลาดมากเกินไปคนนี้เดินไปบนเส้นทางบิดเบี้ยวก็เท่านั้น อย่างไรก็ตาม เด็กคนนี้ตอบได้เฉลียวฉลาดจริงๆ จับจุดอ่อนของฉันได้ ทำให้ฉันไม่สามารถเข้มงวดต่อไปได้ สมบูรณ์แบบมาก…’
ใบหน้าของอาจารย์เฒ่าปรากฏร่องรอยความกังวลและก็แฝ
