าเข้าไปอย่างเด็ดเดี่ยว
จุดล็อกอินของหลิงหลานเป็นลานกว้างขนาดใหญ่ที่คล้ายคลึงกับลานกว้างของสถาบันศูนย์กลางลูกเสืออยู่บ้าง เพียงแต่มันใหญ่กว่าและกว้างกว่า ที่นี่ก็เป็นจุดล็อกอินแรกของนักเรียนทุกคนเช่นกัน หลิงหลานเห็นร่างคุ้นตาหลายคนกำลังนั่งอยู่บนม้านั่งของลานกว้างที่อยู่ไม่ไกล รอคอยการมาของเธอ
หลิงหลานเดินเข้าไปกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “พวกนายมากันเร็วมาก ไม่นึกเลยว่าจะมาถึงก่อนฉันเสียอีก”
หานซู่หย่าที่กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งทำปากยื่นเอ่ยด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยว่า “ลูกพี่ นายเป็นคนสุดท้ายนะ ทำไมถึงช้าขนาดนี้ ทุกคนรอนายอยู่นานแล้ว”
ลั่วเฉาที่อยู่ข้างกายหานซู่หย่ายิ้มให้กับหลิงหลานอย่างขัดเขิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ เนื่องจากหลายวันก่อนพวกเธอกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่อการประลองของพวกหลิงหลานก็เลยไม่ได้ไปให้กำลังใจพวกหลิงหลานที่สนามจริง นี่ทำให้ลั่วเฉารู้สึกหดหู่เล็กน้อย เมื่อเธอเจอหลิงหลานอีกครั้ง อารมณ์ของลั่วเฉาค่อยเปลี่ยนเป็นดีขึ้นมา
ฉีหลงที่รอมานานจนรู้สึกหมดความอดทนอยู่บ้างก็รีบเอ่ยว่า “ฉันไปถาม NPC พวกนั้นมาแล้ว ที่นี่มีภารกิจมากมายที่สามารถมอบเงินให้กับพวกเรา ถึงขนาดที่ยังสามารถเรียนรู้กระบวนท่าต่อสู้บางอย่างได้ด้วย”
ฉีหลงที่ชื่นชอบการต่อสู้ไม่อาจต้านทานการล่อลวงนี้ได้เลย เมื่อสักครู่นี้เขาเกือบจะเตรียมตัวทิ้งลูกพี่ของตัวเองแล้วไปแสวงหาสัจธรรมของการต่อสู้
หลิงหลานเห็นทุกคนต่างมีท่าทีอยา
