ดิมทีหลิงหลานก็อยากให้คนพวกนี้ร่วมมือกันดึงดูดคนคุมตรงหน้าหมู่บ้านออกไป ดังนั้นเธอเลยไม่ได้ปฏิเสธ และบอกแผนการของเธอออกไป
บางทีทุกคนอาจจะมีสิ่งที่ตัวเองอยากจะปกป้อง ถึงแม้ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่แผนการของหลิงหลานจะทำให้คนเหล่านี้สละชีวิต ทว่าตอนนี้ไม่มีใครสักคนถอยหนี หรือทำการคัดค้าน พวกเขาทำตามแผนการของหลิงหลานด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว
หลิงหลานเห็นคนเหล่านี้ทำหน้ามีชีวิตชีวาแตกต่างจากตอนแรกไปโดยสิ้นเชิง เธอก็ตระหนักได้ชัดเจนว่า ไม่ว่ามนุษย์จะมีนิสัยเลวร้ายนับไม่ถ้วน แต่เพื่อปกป้องของบางอย่างที่ตัวเองไม่อาจตัดใจทิ้งได้ การเลือกของพวกเขาเป็นไปได้สูงว่าจะทำให้คนตกตะลึง เหมือนอย่างเช่นตอนนี้ พวกเขาไม่ได้เห็นแก่ตัวเหมือนกับในตอนแรกอีกต่อไป
หลิงหลานพาพวกเขามาถึงจุดซ่อนตัวตรงแอ่งเขาหน้าหมู่บ้าน ส่วนเธอก็ลอบพุ่งไปที่หน้าหมู่บ้านก่อนจะคลานบนพื้นอย่างเงียบเชียบ โชคดีที่ตอนนี้หลิงหลานเป็นเด็กตัวเล็ก ถึงแม้ว่าหน้าหมู่บ้านจะไม่มีของกำบังมากนัก แต่ว่าก้อนหินบางก้อนที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ก็ยังบดบังร่างกายของหลิงหลานได้เกือบหมด
หลิงหลานหันไปทางแอ่งเขาทำสัญญาณมือบอกให้เริ่มได้
จากนั้นก็เห็นคนพวกนั้นพลันลุกขึ้นมา ชูท่อนไม้และก้อนหินในมือที่หามาจากที่ต่างๆ ก่อนจะพุ่งออกมา
“ไอ้ระยำ! ฉันจะฆ่าพวกแก!” ทุกคนต่างตะโกนร่วมกัน
การเคลื่อนไหวของทางนี้ได้ทำให้พวกคนที่อยู่หน้าหมู่บ้านตกใจตื่น เมื่อพวกเขาเห็นคนพวกนี้
