หลิงหลานรู้สึกได้แค่เพียงตัวเองกลิ้งติดอยู่ข้างในวังวนสีดำ จากนั้นเธอก็ถูกดูดเข้าไปในหลุมดำไร้ก้นบึ้งอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกเหมือนกับตัวเองกำลังทะลุผ่านหลุมดำ บางทีอาจเป็นเพียงหนึ่งวินาที หรือบางทีอาจจะสิบนาที หรือผ่านไปเป็นเวลานาน หนึ่งชั่วโมง หรือแม้แต่หนึ่งวัน
สติของหลิงหลานเปลี่ยนเป็นเชื่องช้าเล็กน้อย ในตอนที่เธอกำลังสับสนอยู่นั้น จู่ๆ ตรงหน้าก็สว่างขึ้น เธอถูกสลัดออกไปจากวังวนสีดำแล้ว
หลิงหลานรู้สึกว่าตัวเองร่วงหล่นไปอย่างรวดเร็ว เวลานี้เองหลิงหลานก็มองเห็นว่าเธอมาถึงหุบเขาเล็กๆ ที่ไม่รู้จัก และตอนนี้เธอกำลังร่วงลงไปบนเนินหญ้าเล็กๆ แห่งหนึ่ง
หลิงหลานไม่รู้ว่าทุ่งหญ้านี้มีอันตรายหรือไม่ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ฉับพลัน ใช้พลังช่วงลำตัวที่แข็งแกร่งของเธอ กวาดขาขวาไปที่ทุ่งหญ้าด้านล่างจนเป็นพายุทรงพลังสุดขีดหลายลูก ท่อนขาสร้างกระแสลมอย่างรุนแรงทำให้พื้นหญ้าด้านล่างยุ่งเหยิงระเกะระกะ และก็ขู่กระต่ายป่าที่ซ่อนอยู่ในนั้นกระโดดหนีออกไปทั่วทุกทิศทางด้วยความตกใจกลัว ถึงขนาดที่ยังมีหนูผีจำนวนไม่น้อยก็ปะปนอยู่ในนั้น
ความเป็นไปได้ว่าจะมีบึงกับหลุมพรางคือศูนย์! ความเป็นไปได้ที่แมลงมีพิษประเภทต่างๆ ซ่อนตัวไว้ก็แทบจะเป็นศูนย์!
หลิงหลานตัดสินภายในเสี้ยววินาทีว่าสถานที่ที่เธอกำลังร่วงลงมาคือสถานที่ปลอดภัย จากนั้นเธอถึงค่อยทิ้งตัวลงมา ทว่าเธอก็ยังคงระมัดระวังตัวอย่างยิ่ง หลิงหลานรู้ดีว่าโลกที่ไม่ร
