ลิงหลานมุ่งหน้าไปยังยอดเขาที่สูงตระหง่านลูกนั้นต่อ เมื่อเดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง หลิงหลานก็มาถึงเบื้องหน้ายอดเขาลูกนั้นได้ในที่สุด
ยอดเขาลูกนี้เป็นรูปเว้าโค้งโอบรอบจากภายใน รูปลักษณ์นี้ทำให้มีที่ราบเล็กๆ รูปทรงวงรีปรากฏขึ้นมาเบื้องหน้าของยอดเขา ด้านบนเต็มไปด้วยต้นไม้ต่างขนาดใหญ่น้อย มีต้นไม้หลายต้นที่ใหญ่แข็งแรงหาใดเปรียบ มันเติบโตขึ้นที่นี่มาหลายร้อยปีหรือแม้แต่เป็นพันๆ ปีก็มิอาจทราบได้
หลิงหลานมองแวบเดียว แววตาก็วาววับขึ้นมา เพราะเธอเห็นเส้นทางที่เล็กจนมองแทบไม่เห็นทะลุเข้าไปในป่า นี่ต้องขอบคุณอาจารย์หมายเลขหนึ่งที่ให้เธอเอาชีวิตรอดในป่าดึกดำบรรพ์มาหลายเดือน ทำให้เธอได้เรียนรู้ว่าจะเสาะหาพวกเส้นทางปลอดภัยที่ถูกซ่อนไว้อย่างดีได้อย่างไร ไม่ว่ามันจะถูกสร้างขึ้นโดยสัตว์ป่าหรือตัวเธอเองก็ตาม
มุมปากของหลิงหลานยกขึ้นน้อยๆ ทำเรื่องอะไรก็ต้องทำให้แน่ใจหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์จริงๆ ด้วย ไม่อย่างนั้นจะพลาดโอกาสมากมายได้ง่ายๆ
หลิงหลานย่ำเข้าไปในป่าด้วยความลิงโลด เมื่อเดินเข้าไปในป่าตามเส้นทางที่ปิดบังอำพรางไว้นั้น เธอก็ข้ามผ่านพื้นที่ป่าที่อยู่ลึกไปประมาณสามสิบเมตรสั้นๆ จากนั้นสิ่งที่ปรากฏขึ้นในสายตาเธอก็คือรอยแยกเล็กๆ ที่เล็กจนไม่อาจเล็กได้อีกทำให้คนแทบจะมองข้ามไปอยู่ตรงใต้ตีนเขา
รอยแยกนี้ทั้งบางทั้งเล็กเกินไปแล้ว ไม่อาจมองเห็นจุดนี้ได้จากระยะไกล ต่อให้เข้าไปใกล้ขึ้น หากไม่ได้ก้าวผ่านเหล่าต้นไม
