ซูลรักษาพลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ลูกพี่หลาน การเร่งความเร็วของนายก่อนหน้านี้ทำให้ร่างกายเกิดความเสียหายเหรอ?”
หลิงหลานกำลังติดขัดเรื่องไม่มีข้ออ้างมาอธิบายสภาพแปลกประหลาดของเธอ ไม่นึกเลยว่าหานจี้จวินจะส่งข้ออ้างที่แสนเพอร์เฟคมาให้เธอเอง เธอพยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่แล้ว นั่นเป็นการเร่งความเร็วที่อาศัยการยืมพลังงานของร่างกายถึงจะสามารถทำได้ ดังนั้นปกติแล้วฉันจะไม่ใช้มัน แต่ว่าขอเพียงไม่ยืมพลังงานมากเกินไป มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่มากนักหรอก ขอแค่แค่นอนอยู่ในแคปซูลรักษาสักพักก็ฟื้นฟูกลับมาได้แล้ว”
คำตอบของหลิงหลานทำให้พวกฉีหลงสามคนวางใจ ฉีหลงก็นึกถึงเรื่องสำคัญที่สุดขึ้นมาได้ก็เอ่ยปากถามว่า “งั้นอีกเดี๋ยว ตอนที่ประลองกับฉัน ลูกพี่จะตามมาทันหรือเปล่า?”
หลิงหลานยิ้มฝืดเฝื่อน เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกอาจารย์ในมิติการเรียนรู้จะรั้งเธอไว้นานเท่าไหร่ บางทีมันอาจจะแค่ไม่กี่นาที แต่ก็อาจจะเป็นหนึ่งวัน หรือถึงขนาดหลายวันหลายคืนก็ได้ หลิงหลานที่ไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดก็เลยได้แต่กล่าวอย่างคลุมเครือว่า “นี่ก็ต้องดูว่าคราวนี้ฉันยืมพลังมาเท่าไหร่ ถ้าแค่นิดเดียวไม่กี่นาทีก็ฟื้นฟูกลับมาได้ แต่ถ้ามาก ฉันก็อาจจะตามไปแข่งรอบชิงชนะเลิศไม่ทัน”
ถ้อยคำของหลิงหลานทำให้ฉีหลงซึมกะทือในทันที เดิมทีเขายังตื่นเต้นที่จะได้ต่อสู้กับลูกพี่หลาน
หลิงหลานเห็นอย่างนั้นก็เอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ฉีหลง ไม่ว่าสถานก
