ารณ์ตอนนั้นจะเป็นยังไง นายก็ต้องยืนหยัดต่อไปนะ จะทำให้ปีหนึ่งห้องเอของเราขายหน้าไม่ได้”
ฉีหลงได้ยินคำพูดนี้ก็อึ้งไป ไม่รู้ว่าที่หลิงหลานพูดมาหมายความว่าอะไรกันแน่
หานจี้จวินกลับฟังเข้าใจ เมื่อเห็นฉีหลงทำหน้างุนงงก็รีบอธิบายว่า “ลูกพี่หลานหมายความว่า ถ้าเกิดสุดท้ายนายเป็นตัวแทนของปีหนึ่งห้องเอไปท้าประลองกับชั้นปีสูงกว่า นายจะทำให้พวกเราห้องเอขายหน้าไม่ได้เด็ดขาด”
ฉีหลงเข้าใจแล้ว เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่นเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจแล้ว “วางใจเถอะ ฉันคือน้องแมลงสาบที่ตีไม่ตายนะ!”
ถึงแม้ว่าฉีหลงจะไม่รู้ว่าน้องแมลงสาบที่หลิงหลานพูดมาคืออะไร แต่เขาชอบคำว่าตีไม่ตายมากๆ คิดว่ามันเข้ากับภาพลักษณ์ของเขาเป็นพิเศษ
หลิงหลานอดหัวเราะไม่ได้ แน่นอนว่าความหมายของการหัวเราะของเธอมีเพียงตัวเธอเท่านั้นที่เข้าใจ อย่างไรก็ตาม เธอหัวเราะได้ไม่นาน สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือดมากยิ่งขึ้น พลังงานที่มิติการเรียนรู้ดึงจิตสำนึกของหลิงหลานค่อยๆ รุนแรงมากขึ้น จนหลิงหลานแทบต่อต้านไม่ไหว สลบลงไปตรงนั้นเลย
เมื่อเห็นสีหน้าของหลิงหลานซีดเผือดยิ่งกว่าเดิม พวกฉีหลงสามคนก็ไม่กล้าพูดอะไรที่ส่งผลกระทบต่อหลิงหลานอีก พวกเขารีบรุดไปที่แคปซูลรักษาที่หอต่อสู้จัดไว้ให้นักเรียนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บโดยเฉพาะ
ลั่วล่างรีบเปิดแคปซูลรักษาที่ยังว่างอยู่ ฉีหลงกับหานจี้จวินประคองหลิงหลานนอนลงไป หลิงหลานเอ่ยฝากฝังได้ทันแค่ประโยคเดียวก็ต่อ
