ดนี้ก็ได้แต่พยักหน้ารับอย่างสุดความสามารถ ดวงตาทั้งสองข้างของเขาจ้องเขม็งไปบนสนามประลอง กลัวว่าเขาจะพลาดการเคลื่อนไหวที่ยอดเยี่ยมมากกว่านี้
“แข็งแกร่งขึ้นอีกเหรอ?” หานจี้จวินเป็นคนเดียวเท่านั้นที่สงสัย การกระทำของหลิงหลานไม่ใช่จังหวะที่เกิดจากการแข็งแกร่งขึ้นกะทันหัน ท่าทางของเขาเหมือนกับถูกปลดผนึกมากกว่า
“ผัวะ!” เสียงหนึ่งดังขึ้น อู่จย่งส่งเสียงอู้อี้ขณะที่ร่างกายลอยขึ้นมาอีกครั้ง
“หลิงหลาน!” ทุกคนอดร้องตะโกนเสียงดังไม่ได้ หลิงหลานที่เดิมทีอยู่ในท่าคุกเข่าก็เตะขึ้นไปด้านบน อู่จย่งที่ไม่ได้ทำการป้องกันเลยสักนิดถูกเตะขึ้นไปกลางอากาศ
แรงระเบิดที่ส่วนขาเข้ามาด้วยพลังที่มากกว่าพละกำลังแขน ทว่าคราวนี้ส่วนที่อู่จย่งถูกเตะก็คือแขนขวาของเขา ครั้งนี้ไม่เพียงบาดเจ็บที่ผิวหนัง หลังจากที่แขนขวาเจ็บอย่างรุนแรงแล้ว อู่จย่งรู้สึกถึงเพียงความชา ไร้ความรู้สึกไปทั่วทั้งแขนขวาแล้ว
เขาหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา ไม่รู้ว่าแขนขวาของตัวเองเป็นอย่างไร ถูกเตะจนกระดูกหักไปแล้วใช่ไหม? ถึงแม้ว่าสหพันธรัฐจะพัฒนาน้ำยารักษาฟื้นฟูขึ้นมา สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้เร็วขึ้น ทว่ากระดูกหักไม่ใช่สิ่งที่จะรักษาได้ง่ายขนาดนั้น ถ้าหากผิดตำแหน่งขึ้นมา มีความเป็นไปได้สูงว่าจะส่งผลกระทบต่ออนาคตของเขาได้
ลูกเตะของหลิงหลานดูเหมือนโหดเหี้ยม แต่ความจริงแล้วเธอยังควบคุมพละกำลังไว้ ไม่ได้สร้างบาดแผลให้กับอู่จย่งไปชั่วชีวิต ถึงแม้ว่าเธอ
