่งขรึมขึ้นมา ราวกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่าง
ชายหน้ายิ้มเห็นแล้วก็อดเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ไม่ได้ว่า “นายสังเกตเห็นอะไร?”
“ดูต่อไป ถ้าเกิดเป็นอย่างที่ฉันคิดไว้จริงๆ…อวิ๋นเยี่ย ฉันอาจจะแจ็คพอตแตกแล้ว” ดวงตาของชายหน้าโลงศพที่เดิมทีราบเรียบราวกับน้ำพลันส่องแสงประหลาดวาบขึ้นมา ดูเหมือนว่าอารมณ์ของเขาจะไม่มั่นคงเลย
ชายหน้ายิ้มรู้จักเพื่อนสนิทของตัวเองดี รู้ว่าเพื่อนสนิทของเขาไม่ใช่คนที่จะเอ่ยปากในสิ่งที่ไม่มั่นใจออกมาง่ายๆ เขาเองก็ไม่ได้ถามต่อ หากแต่ชมการประลองของฉีหลงกับหลี่อิงเจี๋ยด้วยความตั้งใจ หวังว่าตัวเองจะสามารถมองอะไรบางอย่างได้ ชายหน้ายิ้มรู้ดีว่าเพื่อนสนิทตื่นเต้นเกี่ยวกับใคร
ถึงแม้ว่าหลี่อิงเจี๋ยจะหยิ่งยโสขี้โอ่ทำให้คนไม่ชอบจนถึงขนาดเกลียดขี้หน้า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความสามารถของหลี่อิงเจี๋ยไม่เลวมากๆ การต่อสู้พื้นฐานแน่นปึกสุดขีด ต่อให้เขาถูกฉีหลงโจมตีเข้ามาอย่างรุนแรงฉุกละหุกรับมือไม่ทัน แต่ว่าผ่านไปไม่นาน เขาก็ค่อยๆ ควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ แม้ว่าเขายังคงเป็นฝ่ายรับ แต่ ก็หาโอกาสโต้กลับไปได้ไม่น้อย การกระทำของเขาก็ได้รับการยอมรับจากอาจารย์ที่อยู่ตรงสนามไม่น้อย
แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความความว่าหลี่อิงเจี๋ยกอบกู้สถานการณ์กลับมาต่อสู้เทียบเคียงกับฉีหลงได้แล้ว อันที่จริงยังคงเป็นฉีหลงที่ได้เปรียบอยู่ โดยภาพรวมแล้วหลี่อิงเจี๋ยไม่มีหวังที่คิดจะพลิกสถานการณ์กลับมาภายในหนึ่งร้อยกระบว
