ยจากโทษฟ้านั้นให้หมด ถึงจะถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่สมบูรณ์
“ฮึ่ม!”
ในเวลาเดียวกัน เจินเหรินมารโลหิตก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของเหตุและกรรม สีหน้าเข้มขึ้นเล็กน้อย แต่ก็หาได้ใส่ใจนัก รีบเรียกพลังบุญกุศลขึ้น
ให้ก็ให้!
แม้จะสูญเสียพรหมลิขิตไปส่วนหนึ่ง แต่เวลานี้เยี่ยซิงเฟิงก็ไล่ล่ามาใกล้แล้ว หากไม่มีกระบี่อเวจี จะรับมือได้อย่างไร
“หนี้นี้…ค่อยว่ากันทีหลัง!”
เจินเหรินมารโลหิตเคี้ยวฟันแน่นในใจ เรียกกระบี่อเวจีกลับมาอีกครั้ง
ทว่าอีกด้าน ลวี่หยางพอได้รับพรหมลิขิตจากเจินเหรินมารโลหิตแล้ว กลับหัวเราะเย็น พลันหยิบควันสีเหลืองสายหนึ่งออกมา
พลังศพมาร!
แม่นยำยิ่งกว่านั้น เป็นพลังเส้นชีพจรแห่งแผ่นดินที่บรรพชนอสูรวิญญาณสร้างขึ้นด้วยพลังศพมาร หากถูกทำลายลง จะดึงดูดโทษฟ้าทันที!
เพียงเสี้ยวลมหายใจ ลวี่หยางก็เอาเส้นโลหิตแห่งธรณีนั้นมาหุ้มกระบี่อเวจีไว้ราวกับฝักกระบี่ หากกระบี่อเวจีจะหลบหนีกลับไป ย่อมต้องทำลายฝักเสียก่อน และเมื่อเส้นโลหิตถูกทำลาย ผู้ก่อเหตุย่อมหนีโทษฟ้าไม่พ้น ซึ่งก็คือเจินเหรินมารโลหิตนั่นเอง!
“เชิญเลย เจ้าเอากลับไปสิ”
ลวี่หยางคลายมือ ไม่กักขังกระบี่อีก พร้อมอำพรางเหตุกรรมบนตัวกระบี่ให้อย่างตั้งใจ ไม่ให้เจินเหรินมารโลหิตรู้ตัวแม้แต่น้อย
ชั่วพริบตา กระบี่อเวจีสั่นพังเส้นโลหิตแห่งธรณีอย่างไม่ลังเล พลันกลายเป็นสายรุ้งโลหิตพุ่งไปยังเจินเหรินมารโลหิต
จากนั้นเพียงครู่
“ไม่!!”
เสียงร้องโหยหว
