นี่ก็พูดได้ว่า ถ้าหากอาจารย์เหล่านี้อยากจะกลายเป็นอาจารย์เริ่มแรกที่ของหลิงหลาน พวกเขาก็จำเป็นต้องทำให้หลิงหลานเลือกเขาด้วยความสมัครใจ นี่เป็นเรื่องที่ยากลำบากมากอย่างไม่ต้องสงสัย อาจารย์ของสถาบันต่างก็มีข้อดีของตัวเอง ใครจะไปรู้ว่าหลิงหลานจะเลือกใคร
………..
ไม่พูดถึงความกลัดกลุ้มของฉินอี้แล้ว หลิงหลานได้ยินคำประกาศของอาจารย์ผู้ตัดสินแล้วก็ลงจากสนามประลองทันที กระบวนท่าของฉินอี้ทำให้เธอรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง เธอไม่นึกเลยว่าแขนคนจะสามารถบิดจนกลายเป็นรูปทรงหมาฮวา[1]ได้ ดูเหมือนว่าถึงแม้ทักษะทางกายภาพพื้นฐานก่อนหน้านี้ของเธอจะขยายไปจนถึงขีดจำกัดของมนุษย์ แต่อย่างน้อยที่สุดมันก็ยังนับว่าเป็นขอบเขตที่มนุษย์สามารถทำได้ ไม่เหมือนกับฉินอี้…เมื่อเห็นท่ารัดแขนของเธอราวกับงูก็ไม่ปาน หลิงหลานก็รู้สึกเสียวฟัน สูดลมหายใจเย็นยะเยือกอย่างหนักหน่วง
สมควรตาย เธอเกลียดสิ่งมีชีวิตประเภทเลื้อยที่ไม่มีขาแบบนี้ ต่อให้เธอสัมผัสมามาก ฆ่าไปมาก และกินไปมาก แต่ว่าเกลียดก็คือเกลียด ความคิดนี้ไม่สามารถกำจัดออกไปได้โดยอาศัยการเข่นฆ่าพวกมัน
หลิงหลานลงมาได้ไม่นาน อู่จย่งที่ได้อันดับสองของห้องเอก็ลงมาเช่นกัน คู่ต่อสู้ของเขาคืออันดับที่สิบสี่แต่เดิมของห้องเอ ซึ่งเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขา
ความแข็งแกร่งของอู่จย่งกดฝ่ายตรงข้ามได้อย่างชัดเจน นอกจากนี้อู่จย่งยังเป็นนักสู้สายความเร็วที่มีความเร็วฉับไวเป็นพิเศษ ทำให้
