ป เขาไม่เข้าใจความหมายของฉีหลงไปชั่วขณะ
ฉีหลงทำท่าเหมือนกับว่าเจ้าเด็กนี่สั่งสอนไม่ได้แล้ว และพยักหน้าติดต่อกันกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าลูกพี่เคยบอกไว้เหรอ? ทำเรื่องเลวๆ มากเกินไปจะทำลาย RP[3]”
“ฉีหลง ฉันจะฆ่าแก” ลั่วล่างค่อยมีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาถูกฉีหลงหยอกเล่นแล้ว เขากระโดดขึ้นมาฉับพลันและกระโจนเข้าใส่ฉีหลง เมื่อฉีหลงเห็นลั่วล่างกระโจนเข้ามาก็ยินดี ดังนั้นทั้งสองคนก็เตะต่อยกันดังผัวะๆ โดยที่ไม่สนใจคนอื่นๆเช่นนี้เอง พวกเขาไม่สนเลยสักนิดว่าตัวเองกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนไปแล้ว
ไอ้เด็กหน้าหนาสองคนนี่…หลิงหลานกลอกตาแรงๆ ทีหนึ่งก่อนจะหลบไปทางด้านหนึ่งกับหานจี้จวินอย่างกลัดกลุ้ม พวกเขาทั้งสองคนเริ่มกระซิบกระซาบอย่างรู้กันเอง แสร้งทำเป็นคนชมดูเรื่องสนุก
อืม พวกเขาไม่มีทางยอมรับเป็นอันขาดว่าพวกเขารู้จักไอ้พวกโง่เง่าสองคนที่ไม่รู้ว่าภาพลักษณ์คืออะไร
…………..
การต่อสู้อย่างดุเดือดของฉีหลงกับลั่วล่างดึงดูดสายตาของคนอื่นๆ ในหอต่อสู้ อาจารย์ร่างกำยำสองคนในหมู่พวกเขาที่เดิมทีทำหน้าแฝงไปด้วยร่องรอยความเบื่อหน่ายและหมดความอดทนอยู่นั้น พอเห็นฉีหลงกับลั่วล่างต่อสู้กันอย่างร้อนแรงสนิทสนม พวกเขาสองคนก็กระฉับกระเฉงขึ้นมาทันที
“ไม่เลว ไม่เลวเลย ผู้อำนวยการเฒ่านั่นไม่ได้หลอกพวกเรา เด็กแสบปีนี้ดูคู่ควรอยู่บ้าง” หนึ่งในอาจารย์สองคนนั้นกล่าวพลางหัวเราะหึๆ
ส่วนอีกคนก็ทำหน้าเคร่งขรึม มองดูฉีหลงกับลั่วล่างปล่อยกระบวน
