ก่ำทันที เขากำหมัดแน่นบังคับตัวเองให้สะกดกลั้นอารมณ์ไว้ ทางสถาบันห้ามไม่ให้นักเรียนต่อสู้กันเอง ถ้าเกิดถูกทางสถาบันพบเข้า มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกลงโทษลดระดับลง นี่เป็นเรื่องที่เขายอมรับไม่ได้ ถ้าเขาร่วงลงไปที่ห้องบี มันอาจจะถึงขนาดทำให้เขาสูญเสียสิทธิในการสืบทอดตระกูลหลี่ไป
กลุ่มของหลิงหลานที่อยู่อีกฝั่งสังเกตเห็นว่าหลินจงชิงที่อยู่ทางด้านนี้เกิดความวุ่นวายขึ้นมา จากนั้นก็ได้ยินคำพูดสุดท้ายที่หลินจงชิงทิ้งท้ายไว้ พวกเขาก็อดนิ่วหน้าคิ้วขมวดไม่ได้
“หมอนั่นเพิ่มค่าความแค้นให้นายอีกแล้ว” คำพูดของหานจี้จวินในตอนนี้แฝงไปด้วยพวกคำศัพท์ที่อยู่ในชาติก่อนของหลิงหลานด้วยความเคยชิน เขาคิดว่ามันมีชีวิตชีวามากจริงๆ ยกตัวอย่างเช่น ค่าความแค้น หัวไวและก็ภาพพจน์
ดวงหน้าที่งดงามของลั่วล่างเผยความดุดันขึ้นมาขณะกล่าวว่า “ฉันจะไปสั่งสอนมันสักยก”
“รวมฉันด้วย” ฉีหลงรีบพูด เขาไม่ได้ไปเพื่อสั่งสอนอีกฝ่าย หากแต่เป็นหาโอกาสต่อสู้ก็เท่านั้น
หลิงหลานยื่นมือไปบีบแก้มลั่วล่าง เธอบีบนวดแรงๆ จนได้ยินเสียงขอความเมตตาที่ทุกข์ตรมของลั่วล่างถึงค่อยปล่อยมือลง “จะบุ่มบ่ามไม่ได้นะ ถ้าเกิดสั่งสอนเขาจริงๆ ละก็ นั่นก็จะเป็นไปตามที่เขาต้องการนะ”
“เอ่อ…” ลั่วล่างตะลึงงันไป เขาไม่เข้าใจอยู่บ้าง
ทว่าแววตาของหานจี้จวินกลับเปล่งประกาย คิดอะไรบางอย่างออก หลิงหลานกับเขาสบตายิ้มให้กัน การพูดคุยกับคนฉลาดก็คือการประหยัดแรง
ฉีหลงขย
