ี้หัว แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากขึ้นมา เขาเชื่อว่าอีกเดี๋ยวหานจี้จวินย่อมจะต้องอธิบายให้เขาฟัง ความเชื่อใจของฉีหลงไม่ได้สูญเปล่า หานจี้จวินเอ่ยปากอธิบายให้ฉีหลงกับลั่วล่างตามที่คาดไว้จริงๆ “หลินจงชิงกำลังติดอยู่กับการไม่มีข้ออ้างมาพูดคุยกับพวกเรา ถ้านายไปหาเขา ไม่ใช่ว่าตรงกับความตั้งใจของเขาเหรอ”
“แต่ฉันจะไปสั่งสอนมัน” ลั่วล่างไม่ยินยอมมากๆ
หานจี้จวินส่ายหน้ายิ้มขื่นว่า “นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ถ้าเขาทำหน้าด้านใส่นาย ฉันคาดว่านายก็ปฏิเสธเขาไม่ได้ คิดถึงก่อนหน้านี้สิ…”
ลั่วล่างไร้คำพูดทันที หนึ่งเดือนนั้น หลิงหลานเมินใส่หลินจงชิงด้วยความเย็นชามากมาตลอด หานจี้จวินก็เจ้าเล่ห์มาก เขาไม่ให้โอกาสหลินจงชิงเข้ามาใกล้มากนัก ส่วนฉีหลงก็มุ่งมั่นอยู่กับการฝึกฝน ไม่สนใจเรื่องอื่นๆ มีเพียงลั่วล่างเท่านั้นที่อดพูดคุยกับหลินจงชิงไม่ได้ ถึงขนาดที่เขาเอ่ยปากกู้หน้าให้หลินจงชิงอยู่หลายครั้ง….
“เอาเถอะ ฉันจะอยู่ห่างเขาหน่อยละกัน” ข้อดีของลั่วล่างคือ เมื่อรู้ว่าตัวเองทำพลาดก็จะแก้ไข ถึงแม้ว่าบางทีเขายังคงทำพลาดในครั้งต่อไปก็ตาม….
การประลองในช่วงเช้าเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ คราวนี้มีทั้งหมดสองรอบ หานจี้จวินแข่งรอบแรก ส่วนอีกสามคนที่เหลือต่างแข่งรอบสอง อย่างไรก็ตาม สุดท้ายเมื่อพวกหลิงหลานสามคนแข่งขันเสร็จและกลับมา การต่อสู้ของหานจี้จวินก็ยังไม่จบ เห็นได้ว่าหานจี้จวินต่อสู้อย่างยากลำบากขนาดไหน
สุดท้าย ความอดทนของ
