หานจี้จวินก็ดีกว่าอีกฝ่าย ดังนั้นเขาจึงยืนหยัดได้นานกว่าฝ่ายตรงข้าม ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ หานจี้จวินก็แทบจะหมดแรงเหมือนกัน เขาถูกส่งไปที่แคบซูลรักษาเพื่อฟื้นฟูกำลัง
ฉีหลงกับลั่วล่างไม่ได้เจอกับความยากลำบากมาก หลังจากที่ฉีหลงประมือกับคู่ต่อสู้ได้ห้าสิบกว่ากระบวนท่าแล้ว เขาก็ล้มคู่ต่อสู้คว้าชัยชนะมาได้ ลั่วล่างด้อยกว่าเล็กน้อย เขาเกือบจะใช้ไปแปดสิบกระบวนท่าถึงค่อยคว่ำคู่ต่อสู้และเลื่อนอันดับขึ้นมา ส่วนหลิงหลาน….
เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น หลิงหลานก็ไม่กล้าลืมตา เธอกลัวว่าตัวเองจะเห็นจุดอ่อนถึงตายอะไรอีก หลังจากนั้นร่างกายก็ทำการตอบสนองโจมตีล้มคู่ต่อสู้โดยอัตโนมัติ
หลิงหลานทำการศึกษามาหนึ่งคืนถึงค่อยเข้าใจสาเหตุ พบว่าการตอบสนองที่ไม่สามารถควบคุมได้เช่นนี้เป็นผลตกค้างเล็กๆ อย่างสุดท้ายที่คงเหลือจากการสูญเสียการควบคุมจิตใจในตอนนั้น ความจริงแล้วมันไม่มีปัญหาอะไร เธอเพิ่งจะฟื้นกลับมาเป็นปกติ จิตใจกับกายเนื้อยังไม่ได้รวมเป็นหนึ่งอย่างแท้จริง ขอเพียงผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์หรือครึ่งเดือนก็ไม่มีปัญหาแบบนี้แล้ว ได้แต่โทษที่หลิงหลานฟื้นกลับมาเป็นปกติช้าเกินไป ไม่สามารถกำจัดผลตกค้างได้หมดก่อนหน้าการประลอง ถึงได้ทำให้ตอนนี้เธอถูกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้
คราวนี้หลิงหลานจึงเลือกหลับตาเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเหตุการณ์เอาชนะคู่ต่อสู้ในกระบวนท่าเดียวอีก เธอคิดจะหลับตาไม่เห็นการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามจะได้ไ
