เฉาก็ช้าลงทันใด สีหน้าของลั่วล่างเปลี่ยนไปฉับพลัน
ในขณะเดียวกัน หลังจากที่คู่ต่อสู้ของลั่วเฉาอึ้งไป แววตาก็เผยความตื่นเต้นยินดี เขาพุ่งปราดไปข้างหน้าออกหมัดต่อยตรงไปที่หน้าอกของลั่วเฉา
ถึงแม้ว่าลั่วเฉาจะมีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็ว เบี่ยงตัวหลบไปทางด้านข้าง แต่เธอก็ยังโดนโจมตีที่ไหล่ซ้าย ดวงหน้าอ่อนเยาวน์เล็กๆ เผยร่องรอยความเจ็บปวดออกมา อย่างไรก็ตามมือซ้ายของเธอไม่ได้ลดความเร็วลงเลย เธอคว้าแขนขวาที่อีกฝ่ายโจมตีเธอไว้
“แย่แล้ว!” เมื่อคู่ต่อสู้สัมผัสได้ว่าแขนขวาของตัวเองถูกจับกุมไว้ ในใจก็รู้สึกว่าท่าไม่ดีแล้ว เขาเห็นลั่วเฉาต่อยหมัดขวาออกมาตามที่คาดคิดไว้จริงๆ ทว่าเขาไม่สามารถหลบได้แล้ว ไม่นึกเลยว่าเด็กสาวที่ดูอ่อนแอบอบบางคนนี้จะกล้าแลกหมัดต่อหมัด นี่เป็นวิธีการที่บาดเจ็บทั้งสองฝ่ายโดยสิ้นเชิง
“ไอ้หยา! บาดเจ็บกันทั้งสองฝ่ายแล้ว! น้องลั่วเฉาไม่เป็นไรใช่ไหม” หลัวเส่าอวิ๋นกับหลี่จิงหงที่เพิ่งกลับมาร้องอุทานฉับพลัน พวกเขาชอบน้องสาวแสนสวยคนนี้มากๆ
ลั่วล่างหมดคำพูด เขามองไปในสนามด้วยความเย็นชา ‘บาดเจ็บทั้งสองฝ่าย? ยังไม่แน่หรอก’
คู่ต่อสู้ของลั่วเฉาไม่อยากทนรับหมัดของลั่วเฉาแน่นอน เขาชูแขนซ้ายขึ้นขวางตรงหน้าอก เตรียมรับการโจมตีของลั่วเฉา ในความคิดของเขา ธรรมชาติของผู้หญิงมีเรี่ยวแรงน้อย ใช้แขนซ้ายก็น่าจะเพียงพอที่จะปัดการโจมตีออกไปให้พ้นตัว
แต่ตอนที่กำปั้นของลั่วเฉาโจมตีใส่แขนซ้ายของเขา ก็รู้ส