ทิ้งๆ ขว้างๆ พลังกายของลั่วเฉาด้อยกว่าหานซู่หย่าอย่างชัดเจน ทว่าครั้งนี้ลั่วเฉาต่อสู้ได้ชาญฉลาดมาก เธอไม่ได้ต่อสู้กับศัตรูโดยตรงเหมือนกับหานซู่หย่า ตรงกันข้ามเธอกลับใช้วิธีการเคลื่อนที่รอบๆ ศัตรูพยายามประหยัดเรี่ยวแรงร่างกายเพื่อหาจุดอ่อนของอีกฝ่าย
คู่ต่อสู้ของลั่วเฉาเองก็เป็นนักเรียนห้องดีเด่น การต่อสู้พื้นฐานแน่นมาก ถึงแม้ว่ากระบวนท่าแต่ละท่าจะธรรมดา แต่มันกลับไม่มีจุดอ่อนที่เห็นได้ชัด
“น้องสาวนาย ดูน่าเป็นห่วงนิดหน่อยนะ” ฉีหลงพูดด้วยความกังวล ถึงแม้ว่าเขากับลั่วล่างสองคนจะไม่ได้ลงรอยกัน แต่ว่าเขาห่วงใยลั่วเฉาที่ขี้อายมาก เมื่อเห็นฉากที่ต่างฝ่ายต่างคุมเชิงกันก็อดเอ่ยปากขึ้นมาไม่ได้
มือที่อยู่ด้านข้างขาของลั่วล่างกำหมัด เขาเป็นคนที่ห่วงน้องสาวของตัวเองมากที่สุด แต่เขายังคงเอ่ยอย่างเยือกเย็นว่า “อย่าร้อนใจ รอดูไปอีก ขอแค่หาจุดอ่อนเจอ ลั่วเฉาต้องเอาชนะอีกฝ่ายได้แน่นอน” ลั่วล่างมองเห็นความพยายามของลั่วเฉาในช่วงเวลานี้มาตลอด เขาไม่อยากให้ความพยายามของลั่วเฉาเสียเปล่าลงตรงนี้
การแข่งขันนี้เป็นการแข่งขันที่ยาวนานที่สุดของชั้นปีหนึ่ง เมื่อหลัวเส่าอวิ๋นกับหลี่จิงหงกลับมา การแข่งของลั่วเฉาก็ยังไม่จบ ในตอนนี้เอง ฉีหลงกับหยวนโหยวอวิ๋นก็ได้รับแจ้งเตือนให้เตรียมตัวขึ้นประลอง การแข่งของพวกเขากำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว
ฉีหลงกับหยวนโหยวอวิ๋นเพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน ความเร็วในการเคลื่อนที่แต่เดิมของลั่ว
