งหลานรู้จักตัวเองดีมาก
“งั้นสร้างโลกที่สมบูรณ์เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน?” “กลายเป็นฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ไม่เป็นสองรองใคร?”
หลิงหลานกลุ้มใจ เป้าหมายยิ่งใหญ่ที่เสี่ยวซื่อพูดมาพวกนี้เป็นการแกล้งเธอชัดๆ แม่งเอ๊ย เธอไม่ใช่แม่พระนะ
เสียงของเสี่ยวซื่ออ่อนลงไปทุกทีท่ามกลางสายตาของหลิงหลานที่ไม่พอใจมากขึ้นเรื่อยๆ…ฮือๆๆ ลูกพี่ ของพวกนี้อยู่ในคลังข้อมูลนะ ถ้าไม่พอใจอีก เขาก็ช่วยไม่ได้แล้ว
อ้อ? ยังมีอีกอัน ทันใดนั้นเสี่ยวซื่อเห็นอีกคำที่ยังไม่ได้อ่านออกมา “ใช่แล้ว พวกเราเปิดฮาเร็มเป็นพ่อพันธุ์ได้นะ?” ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าเปิดฮาเร็มเป็นพ่อพันธุ์คืออะไร แต่ว่าอัตราความเป็นไปได้ที่คำนี้จะปรากฏออกมาก็ไม่น้อยไปกว่าพวกคำด้านบนเลย
หลิงหลานได้ยินคำพูดก็โมโหแล้วก็เอาหัวโหม่งใส่ศีรษะเสี่ยวซื่อแรงๆ “ไอ้โง่ ฉันเป็นผู้หญิงนะ” แม่งเอ๊ย เป็นพ่อพันธุ์หมายถึงผู้ชายไม่ใช่หรือไง นอกจากนี้เธอไม่มีความคิดสตรีเป็นใหญ่เหนือบุรุษด้วย บวกกับชาติก่อนได้รับการสั่งสอนเรื่องหนึ่งสามีหนึ่งภรรยา เธอไม่สามารถรับเรื่องแบบนี้ได้เป็นอันขาด
“ผู้หญิงเปิดวังหลังเป็นพ่อพันธุ์ไม่ได้แล้ว?” เสี่ยวซื่อเบ้ปาก ไม่ยอมรับอยู่บ้าง เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่านี่เกี่ยวอะไรกับเพศด้วย แต่ในเมื่อลูกพี่เกลียดข้อนี้ มันก็ย่อม fail ไป
ทั้งสองคนครุ่นคิดต่อไปอย่างหนัก พวกเขานั่งทำหน้ากลัดกลุ้มด้วยกัน สองมือประคองใบหน้าของตัวเอง
ผ่านไป สิบนาที ผ่านไปครึ่งชั่วโมง สุ
