หลิงหลานเพิ่งจะนอนลงก็รู้สึกได้ว่าสติของตัวเองถูกฝืนดึงเข้าไปในมิติการเรียนรู้อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลิงหลานคุ้นชินกับสถานการณ์แบบนี้แล้ว ใครใช้ให้อาจารย์ในมิติการเรียนรู้ชอบใช้วิธีนี้มาหาเธอล่ะ
คราวนี้สิ่งที่เข้ามาสู่สายตาไม่ใช้หมายเลขหนึ่งที่เย็นชาอีกต่อไป และก็ไม่ใช่หมายเลขห้าที่ยิ้มได้โรคจิตสุดขีดคนนั้น หากแต่เป็นหมายเลขเก้าที่มีบุคลิกงดงามเย็นชา เมื่อเธอเห็นใบหน้างดงามของหมายเลขเก้า หลิงหลานก็รู้สึกว่าตัวเองถูกเยียวยาในชั่วพริบตา
“อาจารย์หมายเลขเก้า” หลิงหลานโถมตัวเข้าไปด้วยความตื่นเต้น ไม่ได้เจออาจารย์หมายเลขเก้านานมากแล้วจริงๆ เธอคิดถึงมากๆ เพียงแต่การเจอหมายเลขเก้าไม่ใช่เธอเป็นคนตัดสินใจ แต่ว่ามิติการเรียนรู้เป็นคนตัดสินใจ
เมื่อเธอกอดอาจารย์หมายเลขเก้าก็สัมผัสได้ถึงคลื่นอันเชี่ยวกราดข้างใต้ชุดเครื่องแบบทหารของอีกฝ่าย ในใจรู้สึกอิจฉาริษยาเคืองแค้น ไม่รู้ว่าเธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะมีรูปร่างปีศาจเย้ายวนอย่างอาจารย์หมายเลขเก้าได้หรือไม่?
เมื่อหลิงหลานนึกถึงสถานะของตัวเองที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายในตอนนี้ก็เศร้าใจทันที เธอย่อมเคยได้ยินมารดาของตนกล่าวไว้ว่า เมื่อเธอโตขึ้นจะต้องฉีดยาต้านการเจริญเติบโตหยุดยั้งไม่ให้ร่างกายหลั่งสารเอสโตรเจนออกมามากเกินไป…หรือให้พูดก็คือ ถ้าหากกลับคืนสู่สถานะผู้หญิงของเธอไม่ได้ ชาตินี้เธอก็ย่อมแบนราบเป็นลานจอดเครื่องบินเหมือนกับในชาติที่แล้วแน่นอน
หมาย
