หลิงหลานเคลื่อนไหวแล้ว ลูกน้องสามคนด้านหลังเขาก็ก้ามตามไปข้างหน้า ไม่นานพวกหลิงหลานสี่คนก็มาถึงตรงหน้าหลี่อิงเจี๋ย
“หลินจงชิง ทำไมยังไม่ซื้ออาหารชุดล่ะ?” น้ำเสียงของหลิงหลานฟังดูไม่สุภาพ
ในเมื่ออยากยืมพลังอำนาจก็ต้องให้หลินจงชิงเข้าใจว่า พลังอำนาจนี้ไม่ใช่ของที่ยืมง่ายขนาดนั้น สิ่งที่ควรจ่ายก็ต้องจ่าย หลิงหลานไม่ได้ตั้งใจทำงานฟรีๆ หรอกนะ
คำพูดของหลิงหลานทำให้สีหน้าของหลินจงชิงมั่นคง เขาตอบว่า “หลิงหลาน ขอโทษนะ ให้พวกนายรอนานเกินไปแล้ว” เขากวาดสายตามองไปที่กลุ่มหลี่อิงเจี๋ย ราวกับกำลังบอกหลิงหลานว่า พวกเขาคือคนร้ายที่ขัดขวางการซื้อของของเขา
หลิงหลานให้ความสนใจไปที่กลุ่มหลี่อิงเจี๋ยตามสายตาของหลินจงชิงด้วยความร่วมมืออย่างยิ่ง เธอเลิกคิ้วพูดอย่างประหลาดใจว่า “เอ๋? ที่แท้ก็เป็นหลี่อิงเจี๋ยนี่เอง ทำไม? นายก็มีธุระกับหลินจงชิงเหมือนกันเหรอ?”
สีหน้าตกอกตกใจของหลิงหลานดูเสแสร้งมากเกินไป หลี่อิงเจี๋ยโมโหหน้าแดงก่ำ เมื่อสักครู่นี้หลิงหลานเห็นเขาชัดๆ แต่กลับปั้นน้ำเป็นตัว เขากัดฟันกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นหลิงหลาน มีธุระนิดหน่อยจริงๆ นั่นแหละ” ถ้าคิดจะเสแสร้งก็เสแสร้งด้วยกันนี่แหละ เขาไม่เชื่อว่าจะเสแสร้งดีกว่าหลิงหลานไม่ได้
หลิงหลานผงกศีรษะ กล่าวเหมือนกับไม่แยแสมาก “ถ้างั้นมาก่อนก็ได้ก่อน หลี่อิงเจี๋ย นายรอหลินจงชิงทำธุระของฉันให้เสร็จก่อนแล้วนายค่อยมาหาเขาอีกทีไม่ดีกว่าเหรอ…” หลิงหลานพลันนึกอะ
