ไรบางอย่างขึ้นมาได้ ก่อนจะเอ่ยเสริมว่า “เวลาก็อีกหนึ่งเดือนให้หลังละกัน”
เธอพูดอย่างอึดอัดใจว่า “หลินจงชิงแพ้ฉัน ไม่ว่ายังไงก็ต้องรับใช้ฉันหนึ่งเดือนถึงจะถูก ต้องขอโทษนายจริงๆ”
คำพูดของหลิงหลานแทบจะทำให้หลี่อิงเจี๋ยโกรธจนกระอักเลือด นี่เป็นการบอกเขาชัดๆ ว่า หลินจงชิงมีหลิงหลานคุ้มครอง
หลี่อิงเจี๋ยรักษาสีหน้าเป็นมิตรไม่ได้อีกต่อไป เขากล่าวอย่างเย็นชาด้วยใบหน้าดำมืดว่า “หลิงหลาน นายคิดจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับฉันจริงๆ เหรอ?”
หลิงหลานทำหน้าใสซื่อเอ่ยถามกับหลินจงชิงว่า “หลินจงชิง นายไม่คิดจะทำตามการเดิมพันหลังจากที่ท้าประลองแล้วใช่ไหม?”
หลินจงชิงส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด “เปล่านะ”
หลิงหลานยักไหล่ให้กับหลี่อิงเจี๋ยด้วยสีหน้าจนใจ “หลี่อิงเจี๋ย ไม่ใช่ว่าฉันจะเป็นอริกับนายนะ แต่หลินจงชิงยังไม่พร้อมที่จะผิดสัญญา” สีหน้าของหลิงหลานคล้ายกับกำลังบอกหลี่อิงเจี๋ยว่า ถึงโกรธเขาไปก็เป็นการหาเรื่องผิดคนแล้ว
การกระทำของหลิงหลานทำให้หลี่อิงเจี๋ยโกรธมากยิ่งขึ้น แต่เขาหาคำโต้แย้งไม่เจอชั่วคราว ทำให้สีหน้าของเขาแดงก่ำทันที
หลิงหลานไม่สนใจหลี่อิงเจี๋ยที่เดือดดาลจนใกล้จะระเบิด เธอหันหน้าไปพูดกับหลินจงชิงว่า “ทำไมนายยังยืนนิ่งอยู่ตรงนี้ล่ะ? พวกเราหิวจะตายแล้วนะ”
“ได้เลย หลิงหลาน ฉันจะไปซื้อข้าวเที่ยงกลับมาให้เดี๋ยวนี้แหละ” คำตอบของหลิงหลานเหนือความคาดหมายของหลินจงชิง เขารู้สึกสับสนมาก ไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรหลิงหลานท
