องไปที่นักเรียนชุดขาวคนนั้นด้วยความเยาะหยัน “ฉันอยากจะดูว่านายจะไม่ให้ฉันอยู่ต่อไปยังไง” ถึงแม้ว่าเขาจะกัดปากตีนถีบมาอยู่ในห้องสเปเชียลเอ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะให้นักเรียนห้องอื่นมารักแกได้ตามใจชอบนะ ชุดสีแดงบนตัวเขาแสดงถึงฐานะของเขา เกียรติยศของเขา
สุนัขรับใช้ชายที่สวมชุดขาวยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง หลี่อิงเจี๋ยก็เอ่ยด้วยความโมโหว่า “เหอเฟย”
สุนัขรับใช้ชายที่สวมชุดขาวหรือก็คือเหอเฟยรู้สึกได้ถึงความโกรธเกรี้ยวของหลี่อิงเจี๋ย เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก
หลี่อิงเจี๋ยมองไปที่หลินจงชิง เอ่ยถามอย่างเย็นชาว่า “หลินจงชิง นายตัดสินใจแล้วจริงๆ ใช่ไหม?” หลินจงชิงมาจากครอบครัวทั่วไป ความสามารถของเขาในห้องสเปเชียลเอก็ไม่ได้โดดเด่นมากเช่นกัน เดิมทีเขาอยากใช้หลินจงชิงเป็นเป้าหมายที่จะปราบปรามเป็นอันดับหนึ่ง ทำให้หลินจงชิงเป็นลูกน้องของเขา หลังจากนั้นก็ค่อยๆ กลืนกินคนอื่นๆ ในห้องสเปเชียลเอ สุดท้ายก็บรรลุเป้าหมายควบคุมห้องเอของเขา น่าเสียดายที่หลินจงชิงคนนี้เป็นคนที่ไม่รู้จักดีชั่ว เพิกเฉยการชักชวนของเขาตั้งแต่เริ่มแรก สุดท้ายก็ปฏิเสธเขาตรงๆ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังไปขอพึ่งพวกคนที่เขาเกลียดชังมากที่สุด
“ใช่แล้ว ฉัน หลินจงชิงพูดแล้วต้องทำให้ได้” ท่าทีของหลินจงชิงแข็งกร้าว ไม่เหลือทางหนีทีไล่ให้ตัวเองเลย ถ้าอุปสรรคเล็กๆ ก็ทำให้เขาหดหัว เขาก็คงทนช่วงเวลาหลายปีในห้องทดลองไม่ได้หรอก ตอนที่เด็กคนอื่นๆ เติบโ
