การเข้ามาลาหยุดให้เขาด้วยตัวเอง เฉิงหย่วนหังไม่พอใจสุดขีด ท่านผู้อำนวยการเป็นคนที่เฉิงหย่วนหังเคารพเลื่อมใสมากที่สุด เขาคิดว่าการที่ท่านผู้อำนวยการเข้ามาจัดการเรื่องลาหยุดด้วยตัวเองต้องเป็นเพราะผู้มีอิทธิพลเบื้องหลังหลิงหลานกดดันให้ทำแน่นอน…
เป็นเพราะเรื่องนี้เอง เฉิงหย่วนหังถึงได้คิดเป็นการส่วนตัวว่า การที่หลิงหลานสามารถเข้ามาในห้องสเปเชียลเอได้ เป็นเพราะการใช้เส้นสาย เขารังเกียจลูกหลานที่พึ่งพาอำนาจของที่บ้านแบบนี้ที่สุด ดังนั้นวันนี้เขาจะแสดงอำนาจให้หลิงหลานดู ทำให้เขารู้ว่าคิดจะอาศัยความสัมพันธ์กับผู้มีอิทธิพลเบื้องหลังมาวางอำนาจบาตรใหญ่ในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือคือเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
แน่นอนว่าฉีหลงไม่ยอมวางมือ เมื่อเขากำลังจะเอ่ยปากโต้เถียง หลิงหลานที่อยู่ด้านข้างกลับกดฉีหลงลงกับที่นั่ง ไม่ให้เขาพูดอีก
หลิงหลานหันหน้ามองไปที่เฉิงหย่วนหัง เอ่ยถามเรียบๆ ว่า “คุณครูเห็นว่ายังไงบ้างครับ?”
เฉิงหย่วนหังให้ตัวเลือกมาสองข้อ “สามารถเลือกรับการท้าประลอง และก็เลือกปฏิเสธได้เหมือนกัน แต่นี่หมายความว่าเธอสละที่นั่งของเธอด้วยตัวเอง นักเรียนหลิงหลาน เธอจะเลือกข้อไหนล่ะ?”
หลิงหลานมองไปที่หลินจงชิงแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อหลินอยากจะท้าประลอง ผมก็ยินดีรับคำท้าอยู่แล้ว”
หลินจงชิงได้ยินหลิงหลานรับคำท้า เขาเผยสีหน้าซับซ้อนออกมาแวบหนึ่ง และมีร่องรอยความกังวลใจ ยิ่งไปกว่านั้นเขากลับดูโล่งอก สีหน้าแบบนี้
