ไม่ใช่สีหน้าที่ผู้ท้าชิงควรมีเลย
“ลูกพี่ ดูท่าที่เจ้าหนูน้อยนั่นท้าประลองเธอก็เพราะมีจุดประสงค์อื่นนะ” เสี่ยวซื่อที่อยู่ในห้วงสติจับสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของหลินจงชิงได้อีกครั้ง และเอ่ยเตือนหลิงหลาน
“อืม รอดูไปก่อน” หลิงหลานลอบเตรียมป้องกัน ถึงแม้ว่าหลินจงชิงจะดูเหมือนอ่อนแอมาก แต่เธออ่านนิยาย การ์ตูนและดูอนิเมะมาเยอะ เธอรู้ว่ามีตัวละครหลักมากมายที่ชอบแสร้งทำเป็นหมูกินเสือ ใครจะไปรู้ว่าหลินจงชิงคนนี้จะเป็นหนึ่งในนั้นหรือเปล่า หลิงหลานตั้งสติเต็มที่เพื่อเตรียมพร้อมทุกเมื่อ
การรับคำท้าของหลิงหลานทำให้เด็กชั้นปีหนึ่งห้องสเปเชียลเอต่างพากันตื่นเต้นขึ้นมา พวกเขาทั้งหมดมาถึงสนามต่อสู้แห่งหนึ่งในสถาบันภายใต้การนำพาของเฉิงหย่วนหัง
เมื่อเดินมาถึงด้านหน้าโต๊ะป้อนข้อมูลของห้องโถง เฉิงหย่วนหังก็ป้อนคำขอต่อสู้ของหลิงหลานกับหลินจงชิงลงไป เขาเลือกการต่อสู้แบบเปิดบนสังเวียนจากในประเภทการต่อสู้
หลิงหลานเหลือบมองไปที่เฉิงหย่วนหังอย่างใคร่ครวญแวบหนึ่ง ดูท่าครูคนนี้จะพุ่งเป้ามาที่เธอจริงๆ ความรู้สึกตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงตาของเธอ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลิงหลานมาหอต่อสู้แห่งนี้ วันที่ลงทะเบียนเธอก็เคยยื่นคำร้องต่อสู้กับฉีหลงมาก่อน เธอรู้ดีว่ามีตัวเลือกประเภทการต่อสู้มากมาย สามารถเลือกการต่อสู้แบบปิดและเป็นส่วนตัว การต่อสู้แบบปิดบนสังเวียนเล็ก การต่อสู้แบบกึ่งเปิดบนสังเวียนเล็ก การต่อสู้แบบแบบเปิด
