องจ่าฝูงทั้งห้า ขอเพียงเธอโจมตีจุดนั้น จะต้องโจมตีทีเดียวได้ผลแน่นอน
ถึงแม้หลิงหลานไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงเป็นแบบนี้ แต่สัญชาตญาณของเธอเชื่อว่านี่คือโอกาส ดังนั้นเธอจึงสูบพลังงานในวิชาลมปราณบำรุงร่างกายอีกครั้ง ก่อนจะส่งมันไปที่หมัดขวาของตัวเอง หลังจากนั้นก็โจมตีไปยังช่องโหว่ที่เธอเห็นอย่างรุนแรง
ทางด้านหมายเลขห้าก็เห็นหมัดขวาของหลิงหลานหายไปฉับพลันอย่างน่าอัศจรรย์ หลังจากนั้นก็มีเสียงดังลั่น จ่าฝูงตัวหนึ่งถูกซัดปลิวออกไปก่อนจะล้มลงกับพื้น ทว่าจ่าฝูงไม่ได้รับบาดเจ็บหนัก มันยังคงกระเสือกกระสนลุกขึ้นมา จ่าฝูงตัวนั้นเห่าหอนขึ้นมาด้วยความเดือดดาลและกระโจนเข้าไปในวงต่อสู้
ตอนนี้หมายเลขห้าทำหน้าเซ่อซ่า เขาเอ่ยติดต่อกันด้วยความเหลือเชื่อว่า “เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง? หรือว่าเป็นขอบเขต?”
ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมาก็ถูกเขาปัดตกไป เขาส่ายหน้าแรงๆ ให้ตัวเองใจเย็นลง บอกกับตัวเองว่านี่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด เด็กคนไหนจะเป็นปีศาจอัจฉริยะขนาดนี้ เพิ่งอายุหกขวบก็สามารถแตะชายขอบเขตได้ บางทีนี่อาจจะเป็นเพียงความโชคดีของหลิงหลานเท่านั้น
เมื่อเห็นเพื่อนของตัวเองถูกซัดกระเด็นออกไป ถึงแม้ว่ามันจะกลับเข้ากลุ่มอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังทำให้พวกมันเดือดดาล นี่เป็นการยั่วยุโดยสิ้นเชิง พวกมันไม่มีความคิดหยอกล้อเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป และตัดสินใจพุ่งเข้าไปอย่างสุดแรง
หลิงหลานยังคงใจเย็น เนื่องจากเธอมองเห็นช่องโหว่จ
