ากจริงๆ!’
เวลานี้เอง ข้างกายหลิงหลานก็มีศพของหมาป่าขีดแดงร่วงเกลื่อนกลาดนับไม่ถ้วน ถึงแม้ว่าบริเวณรอบๆ ยังคงโอบล้อมไปด้วยหมาป่าขีดแดงมากมายเหลือคณานับ แต่การโจมตีของหมาป่าขีดแดงก็รุนแรงเทียบกับตอนแรกไม่ได้ ถึงขนาดที่เริ่มขลาดเขลาอยู่บ้าง
สถานการณ์เช่นนี้ทำให้จ่าฝูงหมาป่าขีดแดงโกรธเกรี้ยว มันรู้สึกว่าความน่าเกรงขามของมันถูกเหยื่อที่มันเห็นว่าตัวเล็กอ่อนแอตรงหน้าทำลาย ดังนั้นมันจึงคำรามอีกครั้ง การโจมตีของฝูงหมาป่าขีดแดงก็รุนแรงตามขึ้นบ้าง
โครม! หมาป่าขีดแดงตัวหนึ่งที่พยายามกัดคอหลิงหลานถูกหลิงหลานต่อยเข้าที่ศีรษะ
โพละ! กะโหลกแตกเป็นเสี่ยงๆ ร่างกายที่ใหญ่โตราวกับวัวตัวน้อยล้มกระแทกลงกับพื้นหญ้าอย่างหนักหน่วง หมาป่าขีดแดงตัวนี้ได้แต่นอนร้องคร่ำครวญอยู่บนพื้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงก่อนจะนิ่งสงบลง หลังจากนั้นมันก็ไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย
เวลานี้หลิงหลานไม่ได้ใจเย็นเหมือนในเวลาปกติอีกต่อไป ในแววตาของเธอมีเพียงไอสังหารไร้ที่สิ้นสุด เธอลงมือรวดเร็วเฉียบขาดและโหดเหี้ยม สภาพอับจนที่ต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายนี้ทำให้เธอประมาทเลินเล่อไม่ได้เลยสักนิด เธอไม่อยากได้รับประสบการณ์ที่ตัวเองถูกฝูงหมาป่ารุมกินจนตายทั้งเป็นหรอกนะ
เคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกายถูกเปิดใช้ตั้งแต่ตอนที่เธอลงมือนานแล้ว นี่ก็เป็นหนึ่งในไม้ตายที่เธอกล้าบุกเข้าไปในฝูงหมาป่า ขอเพียงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจกว่าเธอ พลังงานที่เ
