บัคมากมายนับไม่ถ้วน ทุ่งหญ้าที่อยู่ในสายตาเธอผืนนี้ไม่มีของกำบังอะไรที่ใช้ประโยชน์ได้เลย นอกจากจะไกลสุดลูกหูลูกตาแล้วก็ยังกว้างใหญ่มองไม่เห็นขอบเขต ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากดินอ่อนนุ่มบนทุ่งหญ้าแล้วก็เป็นหญ้าเขียวชอุ่มล้วน ถึงขนาดที่ไม่มีก้อนหินแข็งๆ สักก้อน ต่อให้หลิงหลานอยากหาก้อนหินมาเป็นอาวุธก็ทำไม่ได้
ให้ตายสิ มิติการเรียนรู้โหดเหี้ยมจริงๆ ไม่ให้โอกาสหลิงหลานยืมแรงภายนอกสักนิดเลย ตัดสินใจแน่วแน่ว่าอยากให้หลิงหลานต่อสู้กับฝูงหมาป่าด้วยมือเปล่า
หนึ่งนาทีผ่านไปรวดเร็วมาก เสียงหอนของหมาป่ามากมายดังมาจากรอบด้านหลิงหลาน ไม่ใช่ทางด้านเดียว หากแต่เป็นการโจมตีทุกทิศทางอย่างที่คาดคิดไว้จริงๆ สำหรับหลิงหลานแล้ว สถานการณ์นี้ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น
หลิงหลานหรี่ดวงตาทั้งสองข้างลง ไอชั่วร้ายที่เดิมทีเก็บงำไว้ในร่างกายปะทุออกมาโดยพลัน เมื่อไอชั่วร้ายนี้ปรากฏขึ้นก็ทำให้เสียงหอนของหมาป่าเกิดการเปลี่ยนแปลง…
……………………………………….
