ัสได้ถึงอำนาจอันแข็งแกร่งของอีกฝ่ายที่บดขยี้ตระกูลหลิงได้สบายๆ
“หลิงหัวหวาดกลัว เขาคิดว่าตระกูลหลิงไม่สามารถต้านทานคนๆ นั้นได้ เขาไม่อยากให้ลูกตัวเองกลายเป็นของร่วมฝังศพจากการล่มสลายของตระกูลหลิง” หลิงฉินย่อมเข้าใจความคิดของหลิงหัวเช่นกัน จากนั้นก็ถอนหายใจอีกครั้ง
“คุณชายหลาน คุณจะเตรียมตัวจัดการภรรยาและลูกของหลิงหัวยังไงครับ” หลิงฉินเอ่ยถามคำถามข้อนี้ขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง ไม่มีตระกูลไหนสามารถยอมรับลูกกำพร้าของคนทรยศได้ มีตระกูลมากมายที่เลือกกำจัดทิ้งทันที
ในขณะที่หลิงหลานคิดจะเอ่ยปากตอบ ก็ได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้นตรงหน้าประตูใหญ่ รวมไปถึงเสียงตะโกนร้องไห้ของเด็กคนหนึ่ง “คุณชายหลาน คุณชายหลาน ขอร้องละ มาพบผมที”
หลิงหลานที่นั่งอยู่บนโซฟาขมวดคิ้วน้อยๆ เงยหน้ามองไปที่หลิงฉิน เธอก็เห็นหลิงฉินทำหน้ากระอักกระอ่วนขึ้นมาแวบหนึ่ง ดูท่าเขาจะรู้ว่าเด็กที่ตะโกนอยู่ด้านนอกเป็นใคร
หลิงหลานเองก็ไม่ถาม เธอลุกขึ้นและเดินไปที่หน้าประตูโดยที่หลิงฉินกับหลิงอวี่ตามหลังไปติดๆ
เมื่อหลิงหลานมาถึงหน้าประตู ก็เห็นร่างเล็กที่เล็กกว่าเธอนิดหน่อยกำลังดิ้นรนอยู่ในมือผู้คุ้มกันคนหนึ่งอย่างสุดความสามารถ ในปากก็ยังตะโกนเสียงดังว่า คุณชายหลาน เมื่อเห็นเธอออกมา แววตาก็มีความยินดีอย่างบ้าคลั่ง
“นายเป็นใคร ทำไมอยากเจอฉัน” หลิงหลานเอ่ยถามด้วยสีหน้าเย็นเยียบ
“คุณก็คือคุณชายหลาน?” ร่างเล็กได้ยินคำถามของหลิงหลานก็ยิ่งดิ้
