นรนหนักขึ้น
หลิงอวี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังหลิงหลานทอดสายตาไปยังผู้คุ้มกันที่กำลังหิ้วเด็กเอาไว้ ผู้คุ้มกันคนนั้นรีบปล่อยมือทันทีก่อนจะถอยไปอีกด้านหนึ่ง
“ผมชื่อหลิงอี้ พ่อของผมชื่อหลิงหัว” ร่างเล็กยืนตัวตรง ตั้งสติแล้วก็แนะนำตัวขึ้นมา
หลิงหลานลอบพยักหน้า มิน่าล่ะ หลิงหัวถึงเดินไปบนเส้นทางทรยศไม่หวนกลับเพื่อลูกชายของเขา เด็กคนนี้ฉลาดมากจริงๆ สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองคว้าโอกาสเอาไว้ได้
“พวกเขาบอกผมว่า พ่อของผมตายแล้ว…พ่อผมแข็งแกร่งขนาดนั้น จะตายได้ยังไง” ใบหน้าของหลิงอี้ยังคงมีความหวังว่าหลิงหลานจะบอกเขาว่า เรื่องทุกอย่างนี้ไม่ใช่ความจริง
หลิงหลานถอนหายใจลับๆ หลิงหัวทำผิดต่อเธอ แต่เขาไม่ได้ทำผิดต่อหลิงอี้ ในสมองเธอมีความคิดสลับไปมา แล้วก็ตอบว่า “ต่อให้แข็งแกร่งอีกแค่ไหนก็ต้านทานแผนชั่วร้ายของศัตรูไม่ได้ หลิงอี้ พ่อของนายตายไปแล้วจริงๆ”
“ใครฆ่าพ่อผม” แววตาของหลิงอี้ดูผิดหวัง
“ไม่รู้ แต่พวกเราเดาว่าเป็นไปได้ที่จะมาจากคนระดับสูงในกองทัพ และเป็นไปได้ว่าพ่อของฉันเองก็ตายอยู่ใต้แผนการลอบทำร้ายของอีกฝ่ายเหมือนกัน” หลิงหลานกล่าวด้วยความโศกเศร้าและเสียใจ
หลิงหลานโยนการเสียชีวิตของหลิงหัวไปให้ศัตรูที่อยากให้เธอตาย เธอเฝ้าคอยอย่างยิ่งว่าหลังจากที่หลิงอี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะไปคิดบัญชีกับอีกฝ่าย สุดท้ายถึงแม้ว่าหลิงหัวจะตายอยู่ในมือเธอ แต่สาเหตุก็คือการติดสินบนของฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่เหรอ
แน่นอนว่าคำพูด
