ันที่พวกเขาทิ้งไว้ก็รู้ได้ว่าเรื่องนี้ย่อมไม่จบแน่นอน แต่ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องในภายหลัง หลี่จิงหงโล่งอก ในที่สุดก็สลัดไอ้คนน่ารำคาญนี้พ้นแล้ว
“ทำไมถึงเกลียดเขาขนาดนี้ จากที่พูดมาเขาเป็นผู้ชิงตำแหน่งที่มีสิทธิเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปมากที่สุดเลยนะ” หานจี้จวินสงสัย การต่อสู้กันในตระกูลหลี่ดุเดือดมากมาตลอด การขึ้นตำแหน่งผู้นำตระกูลในแต่ละรุ่นต่างก็ได้มาจากการที่ให้ลูกหลานสายตรงอาศัยความสามารถของตัวเองเอาชนะคนอื่น ดังนั้นคำว่าตำแหน่งผู้สืบทอดก็เป็นเพียงคำพูดลอยๆ ตามกฎเอาชีวิตรอดของตระกูลสูงศักดิ์ หลี่จิงหงที่เป็นสายรองควรจะปฏิบัติต่ออีกฝ่ายให้ดีถึงจะถูก
หลี่จิงหงได้ยินคำกล่าวสีหน้าก็ดำมืดทันที เขาพูดว่า “ฉันไม่ชอบเขาจริงๆ ต่อให้เขามีคุณสมบัติที่ดีอีกแค่ไหนก็ไม่ชอบอยู่ดี พวกนายไม่รู้หรอกว่า ญาติผู้พี่คนโตของพวกเรา เขาดีมากจริงๆ เด็กที่เป็นสายรองอย่างพวกเราต่างชอบเขามาก น่าเสียดาย…” หลี่จิงหงทำสีหน้าหนักแน่นขึ้นมา “ไม่ว่าผลจะเป็นแบบนั้น ฉันก็จะไม่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับญาติผู้พี่คนโตเด็ดขาด”
“แบบนี้ไม่ใช่ว่านายล่วงเกินหลี่อิงเจี๋ยเหรอ” หานจี้จวินส่ายหน้า ความคิดของหลี่จิงหงไม่เหมาะกับอยู่ในตระกูลใหญ่แบบนี้จริงๆ ผลจากการถูกอารมณ์มาควบคุมก็จะกลายเป็นเบี้ยได้ง่ายมาก ถ้าหลี่อิงเจี๋ยได้รับตำแหน่งผู้นำตระกูลขึ้นมาจริงๆ ละก็ การกระทำของหลี่จิงหงในตอนนี้จะทำให้ภายภาคหน้าเขาไม่สามารถอยู่ในตระกูลห
