วิ๋นกับหยวนโหยวอวิ๋นสองคนที่ทำการสอบกลุ่มเดียวกับพวกเขาก็ได้เข้าไปอยู่ในร้อยอันดับแรกเช่นกัน กลายเป็นสมาชิกห้องสเปเชียลบี ถึงแม้ว่าสองคนสุดท้ายที่อยู่กลุ่มเดียวกันจะด้อยกว่าพวกเขาเล็กน้อย แต่ก็เข้าสู่ห้องยอดเยี่ยมได้อย่างราบรื่นเช่นกัน นี่ก็เป็นห้องที่ดีที่สุดซึ่งอยู่ถัดจากห้องพิเศษ
ในใจหานซู่หย่ากับลั่วเฉารู้ดีว่าสามารถสอบได้ผลคะแนนที่ดีขนาดนี้ต้องขอบคุณลูกพี่หลิงหลาน (พวกพี่ชายต่างยอมรับเป็นลูกพี่แล้ว พวกเธอย่อมต้องทำตามแน่นอน) แต่พวกเธอก็รู้เหมือนกันว่า ต่อไปต้องอาศัยความพยายามของตัวเองแล้ว พวกเธอไม่อยากเป็นนักเรียนคนแรกที่ตกจากห้องพิเศษ
“ฉีหลง ยังหาโฮเวอร์คาร์ของลูกพี่ไม่เจออีกเหรอ” สาวน้อยร่างอวบหานซู่หย่าเอ่ยถามฉีหลงด้วยความไม่เกรงใจอย่างยิ่ง
หานจี้จวินได้ยินก็ขมวดคิ้ว เขาไม่ชอบน้ำเสียงที่ญาติผู้น้องของตัวเองสั่งฉีหลง จะขาดความบันยะบันยังเพราะความสนิทสนมไม่ได้ นิสัยแบบนี้จะทำให้ญาติผู้น้องล่วงเกินคนอื่นโดยที่ไม่รู้ตัวได้ง่ายๆ
ฉีหลงไม่ตอบ ไม่ใช่เพราะโกรธอะไร หากแต่ไม่มีเวลามาสนใจหานซู่หย่า เขาเบิกตามองท้องฟ้า น่าเสียดายที่ยังไม่เห็นตัวต้นเหตุมาเลย
หานซู่หย่าเห็นฉีหลงไม่สนใจเธอก็โมโหเล็กน้อย ขณะที่กำลังคิดจะพูดออกมาเธอก็เห็นญาติผู้พี่ของตัวเองจ้องมองเข้ามา เธอได้แต่เงียบเสียงด้วยความขุ่นเคือง ใครให้พ่อแม่ของเธอสั่งให้เธอเชื่อฟังหานจี้จวินทุกอย่างล่ะ
ในที่สุดฉีหลงก็ทนไม่ไหว เขาเ