ยินดี รีบเรียกน้องสาวของตัวเองออกมาสอบถามรายละเอียด
ลั่วเฉาเห็นสายตาของทุกคนเพ่งรวมกันมาที่ตัวเธอก็ยิ่งรู้สึกขวยอาย เธอกล่าวเสียงเบาว่า “ฉันอยากรู้เรื่องของลูกพี่หลานมากขึ้น ดังนั้นฉันก็เลยมองรถที่มารับเขาให้ละเอียด”
คำตอบอยู่ตรงนี้นี่เอง เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายที่ตัวเองชอบ ผู้หญิงก็แทบอยากจะขุดสามฟุตเอาข้อมูลทั้งหมดของอีกฝ่ายมากุมไว้ในมือ ลั่วเฉาน้อยที่ขี้อายก็ไม่แพ้เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ในเรื่องนี้
ในใจลั่วล่างรู้สึกปวดร้าว น้องสาวที่เติบโตมาด้วยกันถูกคนแย่งชิงไปแบบนี้เหรอ ไม่ได้นะ ถึงแม้ว่าเขาจะยอมรับหลิงหลาน แต่เขาก็ไม่มีทางมอบน้องสาวที่เขารักให้อย่างว่าง่ายเพราะเหตุนี้หรอกนะ…ในใจลั่วล่างลอบตัดสินใจเงียบๆ ว่าจะต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อแยกลูกพี่หลานกับน้องสาวของเขา จะให้คนอื่นมาแย่งชิงน้องสาวที่รักของเขาไม่ได้เป็นอันขาด ต่อให้เป็นลูกพี่หลานก็ไม่ได้เหมือนกัน
หานจี้จวินไม่สนใจความสับสนในใจของลั่วล่าง เขามองหุ่นรบสีเทาเข้มร่อนลงพื้นมาอย่างมั่นคง จากนั้นก็เปิดสวิตช์อุปกรณ์สื่อสารตรงข้อมือ
“ไอ้หยา นายท่าน ในที่สุดคุณก็นึกถึงฉันแล้ว ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ฉันช่วยคะ” เสียงที่ฟังดูอ่อนโยนน่ารักอย่างมากและแฝงไปด้วยความขี้อ้อนดังออกมาจากในอุปกรณ์สื่อสาร
นี่ทำให้พี่น้องลั่วล่างหันมามองด้วยสีหน้าใคร่รู้ เนื่องจากอุปกรณ์สื่อสารของหานจี้จวินไม่เหมือนกับพวกเขา มันมีระบบปัญญาประดิษฐ์ ส่วนพวกเขาเป็นป
