นระดับเดียวกับตนเองตั้งแต่แรก เขาไม่มีทางให้หลิงหลานมีโอกาสเข้าใกล้หุ่นรบของเขา มองคำลวงของเขาออก และยิ่งไม่มีทางพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวชขนาดนี้
“คุณไม่คิดว่าสาเหตุเป็นเพราะความสามารถของผมแข็งแกร่งเลยหรือไง หัวหน้าทีมย่อมเก่งกาจกว่าลูกทีมอยู่แล้ว” หลิงหัวเอ่ยถามขึ้นอีกโดยไม่ยอมแพ้
หลิงหลานเงียบไปสักพัก จากนั้นก็ค่อยพูดด้วยความเสียใจว่า “ความจริงแล้ว ฉันเองก็อยากคิดแบบนั้น ฉันหวังจริงๆ ว่าผู้คุ้มกันของตระกูลหลิงจะไม่มีวันทรยศตระกูลหลิง ทรยศฉัน…แต่ นายกลับลืมจุดสำคัญที่สุดไป กฎประจำตระกูลที่สำคัญที่สุดของตระกูลหลิงเรา”
เสียงของหลิงหลานเบาหวิว ทว่ากลับดังสนั่นอยู่ข้างหูของหลิงหัวราวกับสายฟ้าขนาดยักษ์ “ตอนที่เรายังมีพลัง เราไม่อาจทอดทิ้งสมาชิกในครอบครัวตัวเองได้ หลิงหัว ผู้คุ้มกันของตระกูลหลิงไม่จำเป็นต้องขายชีวิตของเขาในตอนที่ยังไม่ได้ยอมรับผู้นำตระกูลคนปัจจุบันจริงๆ ดังนั้น ฉันจึงไม่สงสัยความจงรักภักดีของหลิงอวี่ เนื่องจากหุ่นรบของเขามีร่องรอยของเลเซอร์อยู่หลายจุด จนเกือบจะทะลุห้องคนขับของเขา นี่ก็หมายความว่า เขาเกือบจะตายตรงนั้น เขาทำเรื่องที่เขาสามารถทำได้ทุกอย่างแล้ว…” หลิงอวี่ได้ยินคำพูดนี้ ความร้อนก็ไหลนองขึ้นในหัวใจเขา ขอบตาฉ่ำรื้นขึ้นมาทันที
“แต่นายไม่เหมือนกัน หุ่นรบของนายไม่มีร่องรอยความเสียหายสักนิดเดียว นั่นก็หมายความว่าสถานการณ์ในตอนนั้นนายยังคงจัดการได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่