คุ้มกันของคุณชาย ตายเพื่อคุณคือหน้าที่และเกียรติยศของผมครับ” เขากล่าวจบก็ยังไม่ลืมกดศีรษะของหลิงหลานลงไปอีกครั้ง กลัวว่าหลิงหลานจะไม่ระวังถูกเลเซอร์ที่ยิงมาถี่ๆ โจมตีใส่ หลิงอวี่แปลกใจมากว่าตัวเองมีชีวิตรอดภายใต้การโจมตีของปืนเลเซอร์สามกระบอกนานขนาดนี้ได้อย่างไร แถมยังมีเวลาตอบคำพูดของคุณชายหลานด้วย
หลิงหลานอดทนไม่ไหวอีกแล้ว เขากลอกตาแรงๆ เอ่ยว่า “พวกคุณไม่รู้สึกตัวเลยหรือไงว่าไม่เจ็บสักนิดเดียว”
หลิงฉินอึ้งไป ใช่แล้ว ทำไมถึงไม่รู้สึกเจ็บเลยล่ะ หรือว่าทั่วทั้งร่างกายถูกยิงจนพรุน ก็เลยไม่รู้สึกเจ็บแล้ว? เขาย่อมรู้ว่านี่เป็นไปไม่ได้แน่นอน มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คืออีกฝ่ายไม่ได้โจมตีมา….
หลิงอวี่เองก็เข้าใจแล้วเช่นกัน พวกเขาหันหน้าไปมองก็เห็นหุ่นรบสามตัวนั้นยืนอยู่ตรงนั้นและยังคงรักษาท่วงท่าโจมตีไว้ ไม่ขยับเขยื้อนสักนิดเดียว ราวกับว่าถูกล็อกร่างกายไว้ก็ไม่ปาน
เมื่อพวกเขามองไปที่ตรงกลางของหุ่นรบก็เข้าใจทันที ที่แท้ห้องคนขับของหุ่นรบสามตัวนั้นหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เหลือเพียงโพรงว่างเปล่าใหญ่ๆ สามรู
ห้องคนขับของหุ่นรบสามตัวนั้นกำลังกระจายร่วงลงมาไม่ไกลจากหุ่นรบ เวลานี้เองสัญญาณขอความช่วยเหลือก็กำลังเปล่งแสง ห้องคนขับทั้งสามแห่งถูกตั้งเป็นโหมดขอความช่วยเหลือบนอวกาศ คนด้านในเปิดออกมาเองไม่ได้
ดูทรงแล้ว ห้องคนขับสามแห่งนั้นถูกหุ่นรบตั้งค่าเป็นโหมดขอความช่วยเหลือและเด้งตัวออ
