ยดหยาม เขาลืมเลือนไปโดยสิ้นเชิงว่าเมื่อสักครู่นี้เขาตื่นเต้นมากขนาดไหนในตอนแรกเริ่มที่ได้รับโฮเวอร์คาร์ และเกิดความรู้สึกรักทะนุถนอมมากเพียงใดเมื่อพบว่ามันมีปืนใหญ่เลเซอร์…มันไม่สามารถเอามาเทียบได้จริง เมื่อรู้ข้อดีข้อเสียแล้วก็เกิดความรู้สึกอยากจะทิ้งด้วยความดูถูก สิ่งมีชีวิตเอไอไม่อาจหลีกเลี่ยงนิสัยเสียแบบนี้ได้เหมือนกัน
ผ่านไปสามสิบห้าวินาที เลเซอร์สองสายที่ยิงไปทางหลิงฉินแทบจะในเวลาเดียวกันนั้นก็ได้โจมตีใส่ชายสองคนสุดท้ายที่กำลังต่อสู้กับหลิงฉินเป็นพัลวัน พวกเขาสองคนรวมไปถึงหัวหน้าทีมคนนั้นถูกยิงเสียชีวิตคาที่
หลิงฉินพรูลมหายใจลึกๆ ค่อยๆ เก็บท่วงท่าโจมตีของตัวเองและยืนตัวตรง เขามองไปบนฟ้าด้วยรอยยิ้ม หุ่นรบห้าตัวปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ท้ายที่สุดผู้คุ้มกันของตระกูลหลิงที่ปกป้องคุ้มครองหลิงหลานก็มาถึง หัวใจของเขารู้สึกมั่นคงปลอดภัยในที่สุด
หลิงฉินที่ผ่อนคลายความเครียดลงก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วร่างกายตัวเอง เขารู้ว่านี่เป็นอาการตกค้างหลังจากที่ระเบิดพลังแฝงออกมามากเกินไป แต่ไม่เป็นไร ตระกูลหลิงมีการแช่น้ำยาเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บแบบนี้ ขอแค่พักผ่อนดีๆ อีกไม่กี่วันก็สามารถฟื้นจากอาการบาดเจ็บได้ แน่นอนว่าสำหรับหลิงฉินแล้ว ขอเพียงหลิงหลานปลอดภัย ต่อให้ร่างกายเขาพังเสียหายไป ก็ไม่มีความจำเป็นต้องเสียใจอะไร
หุ่นรบห้าตัวร่อนลงมาที่เบื้องหน้าหลิงฉินช้าๆ สุดท้ายพวกมันก็ลงสู่พื้นอย่างมั่นคง เวลา
