ที่ชัดเจนต่อผู้คุ้มกันที่คุ้มครองผู้นำตระกูลว่า เมื่อเกิดอันตรายขึ้นจะต้องรีบมาภายในสิบวินาที นอกเสียจากจะเป็นพวกสถานที่ที่ถูกห้ามไม่ให้กองกำลังติดอาวุธเข้าไป ยกตัวอย่างเช่น สถาบันลูกเสือ ทว่าครั้งนี้หน่วยหุ่นรบของตระกูลหลิงมาช้าไปมากกว่าห้านาทีเต็มๆ นี่เป็นเรื่องหลิงฉินไม่อาจให้อภัยได้
หลิงหัวไม่แก้ตัว เขาเพียงแต่กล่าวด้วยสีหน้าละอายใจว่า “ขอโทษครับ ผู้อาวุโสฉิน เป็นความผิดของเราเอง”
เวลานี้เอง ชายหนุ่มที่ตามหลิงหัวมาก็เอ่ยปากขึ้น เขาอธิบายว่า “ผู้อาวุโสฉิน พวกเราตกอยู่ในแผนการล่อเสือออกจากถ้ำของอีกฝ่ายโดยไม่ทันระวัง พอพวกเรารู้ตัวและรีบมา ก็พบว่าสัญญาณของคุณกับคุณชายหลานหายไปแล้ว”
“หลิงอวี่!” หลิงหัวตวาดด้วยความโมโห ราวกับไม่อยากให้หลิงอวี่อธิบาย บางทีเขาคิดว่าตัวเองทำผิดก็คือทำผิด ไม่มีอะไรต้องอธิบาย
………………………………………
