“เสี่ยวซื่อ วิถีการโจมตีของหุ่นรบ B” หลิงหลานกล่าวอย่างเยือกเย็น “ให้โฮเวอร์คาร์คันที่สองลอยขึ้นฟ้าพร้อมกัน” ยิ่งเป็นวิกฤติยิ่งไม่อาจลนลาน พ่อบ้านหลิงฉินต้องอาศัยเธอป้องกันความปลอดภัย
หลิงหลานรู้สึกดีใจเป็นล้นพ้นที่เธอมีเสี่ยวซื่อคู่หูที่ยอดเยี่ยมคอยช่วยเหลือ หลังจากที่เสี่ยวซื่อจัดการโฮเวอร์คาร์ที่เป็นกองหลังแล้ว เขาก็บอกหลิงหลานว่าโฮเวอร์คาร์อีกสองคันถูกเขาควบคุมแล้วเหมือนกัน ข่าวนี้ทำให้หลิงหลานหาโอกาสรอดที่ล้ำค่าอย่างยิ่งเจอท่ามกลามสภาพอับจนที่ครุ่นคิดไปก็ไร้ทางออก บางทีนี่อาจจะทำให้เธอกับหลิงฉินยืนหยัดได้จนกระทั่งกำลังเสริมมาถึง
หลิงหลานดีใจและก็หดหู่อย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอเกินไปแล้ว ทำได้แต่เบิกตาโพลงมองดูคนใกล้ชิดที่เธอให้ความสำคัญต้องพบเจอกับอันตราย ถ้าหากครั้งนี้ไม่มีเสี่ยวซื่อ เกรงว่าเวลานี้คุณปู่หลิงฉินคงจะเลือดสาดกระเซ็นคาที่ไปแล้ว
ตอนนี้หลิงหลานไม่ได้สังเกตเห็นว่าเมล็ดพันธุ์ที่อยากจะเเข็งแกร่งได้แตกหน่อขึ้นในใจเธอ และเริ่มเติบโตอย่างแข็งแรง ทำให้ในอนาคตตอนที่เธอเผชิญหน้ากับอุปสรรคและรู้สึกเหนื่อยล้าสับสน เธอก็ยังคงเลือกที่จะยืนหยัดต่อไป…
การทำงานของเสี่ยวซื่อยอดเยี่ยมมาก มันไม่เพียงขัดขวางวิถีการโจมตีของหุ่นรบ B มันยังให้โฮเวอร์คาร์คันที่สองย้ายไปขวางวิถีการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามโดยอัตโนมัติ
เสี่ยวซื่อเป็นเด็กที่รักการเรียนรู้ หลิงหลานสั่งครั้ง
