ปืนสไนเปอร์ยิงจนเป็นร่องเว้าลึกมากอย่างชัดเจน ถึงขนาดที่ด้านหนึ่งยุบเข้าไป แต่มันก็ไม่ได้เสียหายจนไปถึงระบบออปติคัลคอมพิวเตอร์ด้านใน ดังนั้นโฮเวอร์คาร์ยังคงตั้งตระหง่านอยู่
“ดีมาก ดัดแปลงได้ทนทานดีจริงๆ” หลิงหลานเห็นโฮเวอร์คาร์ยังลอยอยู่ในท้องฟ้าอย่างมั่นคง ปกป้องหลิงฉินสุดความสามารถ ในใจก็รู้สึกยินดีมาก เดิมทีเธอยังเป็นห่วงว่าโฮเวอร์คาร์จะไม่ได้เรื่องถูกยิงครั้งเดียวก็พังเสียหาย แต่ตอนนี้ดูท่ามันยังสามารถต้านทานได้อีกสักพัก
เมื่อคำนวณเวลาที่พ่อบ้านหลิงฉินปล่อยพลุสัญญาณ หลิงหลานรู้ว่าบางทียืนหยัดต่อไปอีกสามสี่นาที กำลังหนุนก็จะมาถึง
โฮเวอร์คาร์ นายต้องแข็งแกร่งอีกนิดยืนหยัดเข้าไว้หลิงหลานอดภาวนาไม่ได้
………..
“แม่งเอ๊ย ใครดัดแปลงโฮเวอร์คาร์ให้ทนทานขนาดนี้วะ” หุ่นรบ B อดเอ่ยปากสบถไม่ได้ เขาหันหน้าไปสั่งการต่อว่า “อย่าทำตัวหย่อนยาน ยิงต่อไป ต้องยิงมันลงมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“ครับ หัวหน้า!” หุ่นรบ A เอ่ยตอบ หลังจากนั้นก็เหนี่ยวไกปืนสไนเปอร์อย่างดุเดือด
ปัง! ปัง! ปัง!ปืนสไนเปอร์ยิงออกไปนัดแล้วนัดเล่า ไม่รู้ว่ายิงไปกี่นัดแล้ว ในที่สุดโฮเวอร์คาร์ก็ปรากฏรอยแตกออกมา จนสุดท้ายมันก็กลายเป็นซากโดยสิ้นเชิง…
ปัง!โฮเวอร์คาร์คันหนึ่งถูกปืนสไนเปอร์ยิงอีกครั้ง คราวนี้มันทำภารกิจของมันเสร็จสิ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว และกลายเป็นเมฆเพลิง ร่วงลงไปบนพื้นท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกไหม้อย่างรุนแรง
โฮเวอร์คาร์อี
